วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นขึ้นในระหว่างการดำเนินงานตามอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ โดยศึกษาถึงอำนาจหน้าที่ขององค์กรที่มีหน้าที่คล้ายคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติในต่างประเทศ เพื่อนำมาเป็นแนวทางในการปรับปรุงการดำเนินงานของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ผลการศึกษาพบว่าสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นในระหว่างการดำเนินงานตามอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาตินั้น ปัญหาสำคัญประการแรกคือข้อจำกัดในด้านทรัพยากรบุคคลที่ไม่สามารถรองรับเรื่องเรียนจำนวนมากได้จนส่งผลให้การดำเนินงานล่าช้าเนิ่นนาน ประการต่อมาคืออำนาจหน้าที่ตามกฎหมายของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติมีอยู่มากมายจนทำให้มีเรื่องเข้าสู่การพิจารณาของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติเป็นจำนวนมาก และประการสุดท้ายคือหลักการตามบทบัญญัติของกฎหมายที่กำหนดให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติดำเนินการเป็นหลักการใหม่ ส่วนใหญ่ยังไม่มีแนวทางปฏิบัติที่ลงตัว รวมทั้งบางเรื่องยังไม่มีกฎหมายที่เกี่ยวข้องรองรับ เช่น การจัดการหุ้นส่วนและหุ้นของรัฐมนตรี เป็นต้น ดังนั้น เมื่อศึกษาถึงอำนาจหน้าที่ขององค์กรที่มีหน้าที่คล้ายคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติในต่างประเทศแล้วผลปรากฏว่าปัญหาเรื่องข้อจำกัดด้านทรัพยากรบุคคลสามารถแก้ไขได้โดยการเพิ่มจำนวนบุคคลให้พอเพียงต่อปัญหาที่เกิดขึ้นดังเช่น ICAC ฮ่องกงหรือนำแนวทางการเปรียบเทียบว่าเรื่องร้องเรียนมีหน่วยงานอื่นๆ รับผิดชอบได้ดีกว่าหรือความสอดคล้องของเรื่องร้องเรียนกับจุดมุ่งหมายหลักของ ICAC รัฐนิวเซาท์เวลส์อันทำให้ต้องเป็นผู้ดำเนินการสอบสวนเองส่วนปัญหาประการสุดท้ายคงต้องอาศัยระยะเวลาในการปฏิบัติงานและการศึกษาค้นคว้าข้อมูลเปรียบเทียบเพื่อหาแนวทางที่เหมาะสมต่อการปฏิบัติงานในอนาคตต่อไป