วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบทั้งการรับรู้เพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายในความหมายของคำกริยาและคำวิเศษณ์ในภาษาไทย โดยมีคำถามสำคัญคือ 1)การรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบแปรตามอายุและเพศหรือไม่ 2)การรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบของคนอายุมากจะมีการจำแนกเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายออกจากกันไม่ชัดเจนเท่าคนอายุน้อยหรือไม่ 3)การรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบของผู้หญิงจะมีการจำแนกเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายออกจากกันไม่ชัดเจนเท่าผู้ชายหรือไม่ ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ 1.จากการวิเคราะห์ทางสถิติแบบการทดสอบอันดับและเครื่องหมายของวิลคอกสัน พบว่า การแปรของกลุ่มตัวอย่างต่างเพศและกลุ่มตัวอย่างต่างวัยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แสดงว่า การรับรู้เพศลักษณ์ต้นแบบแปรตามอายุ และเพศ 2.กลุ่มตัวอย่างอายุมากมีการแปรของการรับรู้เพศลักษณ์สูงกว่ากลุ่มตัวอย่างอายุน้อยแสดงว่าการรับรู้เพศลักษณ์ ต้นแบบของคนอายุมากจะมีการจำแนกเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายออกจากกันไม่ชัดเจนเท่าคนอายุน้อย 3.กลุ่มตัวอย่างเพศหญิงมีการแปรของการรับรู้เพศลักษณ์สูงกว่ากลุ่มตัวอย่างเพศชายแสดงว่าการรับรู้เพศลักษณ์ ต้นแบบของผู้หญิงจะมีการจำแนกเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายออกจากกันไม่ชัดเจนเท่าผู้ชาย 4.คำต้นแบบของคำแสดงเพศลักษณ์หญิงมี 14 คำ ประกอบด้วยมโนทัศน์สำคัญ 4 มโนทัศน์ คือ มโนทัศน์เกี่ยวกับลักษณะทางกาย มโนทัศน์เกี่ยวกับอากัปกริยา มโนทัศน์เกี่ยวกับอารมณ์ และมโนทัศน์เกี่ยวกับทัศนคติ ส่วนคำต้นแบบของคำแสดงเพศลักษณ์ชายมี 12 คำ ประกอบด้วยมโนทัศน์สำคัญ 4 มโนทัศน์ คือ มโนทัศน์เกี่ยวกับลักษณะทางกาย มโนทัศน์เกี่ยวกับอากัปกริยา มโนทัศน์เกี่ยวกับพฤติกรรม และมโนทัศน์เกี่ยวกับการแสดงออกทางเพศ มโนทัศน์ที่ไม่พบในเพศลักษณ์ต้นแบบหญิง คือ มโนทัศน์เกี่ยวกับพฤติกรรม และมโนทัศน์เกี่ยวกับการแสดงออกทางเพศ ส่วนมโนทัศน์ที่ไม่พบในเพศลักษณ์ต้นแบบชาย คือ มโนทัศน์เกี่ยวกับอารมณ์ และมโนทัศน์เกี่ยวกับทัศนคติ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นความต่างในการกำหนดลักษณะของเพศลักษณ์หญิงและเพศลักษณ์ชายในสังคมไทย