วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การศึกษาผลของการฉายรังสีแกมมาร่วมกับการย่อยสลายด้วยสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์/ยูเรีย ที่ระดับความเข้มข้นและระยะเวลาการปล่อยให้ย่อยสลายต่างๆ กัน ในการย่อยสลายโมเลกุลของฟางข้าว กากอ้อย และเถาถั่วลิสง โดยการวิเคราะห์หาค่า NDF, ADF, ADL เซลลูโลส เฮมิเซลลูโลส และลิกนิน เปรียบเทียบกับกระบวนการปล่อยให้ย่อยสลายด้วยสารเคมี ผลการทดลองที่ได้ พบว่า การฉายรังสีแกมมาร่วมกับการปล่อยให้ย่อยสลายด้วยสารเคมี ทำให้ปริมาณ NDF ซึ่งเป็นผลรวมของปริมาณเซลลูโลส เฮมิเซลลูโลส และลิกนิน ในฟางข้าว กากอ้อยและเถาถั่วลิสง ลดลงได้มากกว่ากระบวนการย่อยสลายด้วยสารเคมีเพียงอย่างเดียว ยกเว้น ฟางข้าวและกากอ้อย ที่ฉีดพ่นด้วย 20%NaOH เป็นปริมาณ 30% และปล่อยให้ย่อยสลายเป็นเวลา 1-3 วัน เพียงอย่างเดียว นอกจากนั้นยังพบว่า การใช้สารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์มีผลทำให้ปริมาณ NDF ลดลงได้มากกว่าการใช้สารละลายยูเรีย ซึ่งผลของปริมาณ NDF ทึ่ลดลงในฟางข้าว กากอ้อย และเถาถั่วลิสง เมื่อใช้สารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์เท่ากับ 50-52%, 48-49% และ 46% ตามลำดับ และเมื่อใช้สารละลายยูเรียเท่ากับ 25%, 19% และ 14-17% ตามลำดับ