โครงการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการสอนแบบบรรยายกับการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดการเรียนรู้ว่าแบบใดจะสามรถทำให้นิสิตเกิดการเรียนรู้และมีความพึงพอใจต่อการสอนมากกว่ากัน วิธีการในชั่วโมงเรียนของไฟฟ้าวินิจฉัย แบ่งนิสิตแพทย์ออกเป็น 2 กลุ่ม โดยสอนสลับกันไปแต่ละกลุ่มย่อยจนครบกลุ่มละ 30 คน กลุ่มที่ 1 ได้รับการสอนโดยวิธีบรรยาย ส่วนกลุ่มที่ 2 ได้รับการสอนโดยใช้กรณีศึกษาแล้วให้นิสิตอภิปรายกัน ในกลุ่มเกี่ยวกับอาการผู้ป่วย การวินิจฉัยโรค การส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการรวมถึงการส่งตรวจไฟฟ้าวินิจฉัย โดยมีผู้สอนเป็นผู้คอยให้คำแนะนำพร้อมสรุปในตอนท้าย วิธีการวัดผล หลังจากจบการสอนทั้ง 2 แบบ นิสิตจะได้รับการทดสอบความรู้ด้วยแบบทดสอบชนิดปรนัยจำนวน 10 ข้อ และให้นิสิตประเมินความพึงพอใจเกี่ยวกับการเรียนการสอน โดยให้คะแนนเต็ม 10 คะแนน ผลของการวิจัย การสอนทั้ง 2 แบบมีนิสิตกลุ่มละ 30 คน กลุ่มที่ได้รับการสอนแบบบรรยาย มีคะแนนทดสอบเฉลี่ย 8.17 (DS = 0.84) และคะแนนความพึงพอใจเฉลี่ย 8.57 (SD= 0.97) กลุ่มที่ได้รับการสอนแบบใช้ปัญหาเป็นตัวกระตุ้น มีคะแนนทดสอบเฉลี่ย 8.47 (SD = 1.01) และคะแนนความพึงพอใจเฉลี่ย 8.98 (SD = 0.93) โดยคะแนนทั้ง 2 กลุ่ม ทั้งคะแนนทดสอบและคะแนนความ พึงพอใจ ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) สรุป ผลการศึกษาพบว่า ไม่มีความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่ได้รับการสอนแบบบรรยายกับกลุ่มที่ได้รับการสอนแบบใช้ปัญหาเป็นตัวกระตุ้น ทั้งความรู้ที่นิสิตได้รับและความพึงพอใจต่อวิธีการสอน