~bวัตถุประสงค์~b : เพื่อศึกษาความถูกต้องและความแม่นยำของ girth measurementในการคำนวณปริมาตรตอขาของผู้ที่ตัดขาระดับใต้หัวเข่า ~bรูปแบบการวิจัย~b : การเปรียบเทียบปริมาตรที่คำนวณได้จาก girth measurementกับวิธีการมาตรฐาน ~bสถานที่ทำการวิจัย~b : ภาควิชาเวชศาสตร์ฟื้นฟู รพ. จุฬาลงกรณ์และหน่วยกายอุปกรณ์ศูนย์สิรินธรเพื่อการฟื้นฟูแห่งชาติ ~bกลุ่มตัวอย่าง~b : ผู้ป่วยที่ได้รับการตัดขาระดับใต้หัวเข่าจำนวน 51 ราย ~bวิธีดำเนินการวิจัย~b : ผู้ป่วยได้รับการวัดปริมาตรตอขาโดยวิธีแทนที่น้ำโดยใช้เครื่องมือวัดปริมาตรและวิธีวัดเส้นรอบวงของตอขาทุกระยะห่าง 4 เซนติเมตร โดยทั้งสองวิธีทำซ้ำสองครั้ง คำนวณปริมาตรโดยสูตรทางคณิตศาสตร์ของ girth measurement สองสูตร คือสูตร frustum และสูตร cylinder ผู้ป่วยที่ได้รับการตัดขามาไม่เกิน 6.5 เดือน จะได้รับการนัดมาวัดซ้ำเพื่อหาปริมาตรที่เปลี่ยนแปลงของตอขา ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์หาปริมาตรที่แตกต่างกันและ 95% confidence interval (CI) ของปริมาตรตอขาที่หาได้จากวิธีทั้งสองหาปริมาตรที่แตกต่างกันของการวัดซ้ำครั้งที่หนึ่งและสองของ วิธี girth measurement และหาปริมาตรที่แตกต่างกันและ 95% confidence interval ของการวัดปริมาตรที่เปลี่ยนแปลงจากวิธีทั้งสอง ~bผลการวิจัย~b : ปริมาตรแตกต่างเฉลี่ย (95%CI) ของวิธีแทนที่น้ำและการคำนวณจากgirth measurement ทั้งสูตร frustum และสูตร cylinder เท่ากับ -14.03 ซม('3)(-27.23, -0.84) และ -13.52 ซม('3) (-26.70, -0.35) ปริมาตรที่วัดได้ครั้งที่หนึ่งและสองของ girth measurement ทั้งสูตร frustum และสูตร cylinder แตกต่างกันเฉลี่ย(95%CI) เท่ากับ -4.23 ซม('3) (-8.09, -0.37) และ -4.25 ซม('3) (-8.11, -0.40)ปริมาตรตอขาที่เปลี่ยนแปลงวัดโดยคำนวณจากสูตร frustum และสูตร cylinder แตกต่างจากวิธีแทนที่น้ำเฉลี่ย (95%CI) เท่ากับ 3.81 ซม('3) (-8.02, 15.64) และ 3.88 ซม('3)(-7.99, 15.74) ~bสรุป~b : girth measurement ทั้งสูตร frustum และสูตร cylinder มีความถูกต้องและแม่นยำเพียงพอที่จะนำมาคำนวณหาปริมาตรตอขาในผู้ป่วยตัดขาระดับใต้หัวเข่า แต่อาจจะมีความถูกต้องไม่เพียงพอในการวัดปริมาตรที่เปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยของตอขา