โครงการวิจัยนี้มุ่งศึกษาทฤษฎี แนวความคิดและวิธีการทางสถาปัตยกรรมอันเกี่ยวเนื่องกับหัวข้อ พื้นผิว-สิ่งห่อหุ้ม ทางสถาปัตยกรรม ทั้งในแง่ความสัมพันธ์กับการใช้งานภายในและการสื่อความหมายภายนอกโดยมุ่งเน้นประเด็นเกี่ยวกับหน้าที่ของ พื้นผิว-สิ่งห่อหุ้ม ในการสร้างอัตลักษณ์ให้กับตัวอาคารและกับสถานที่ พื้นผิว-สิ่งห่อหุ้มทางสถาปัตยกรรมนั้นสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการสื่อสารความหมายและความสัมพันธ์ระหว่างระบบสังคม วัฒนธรรมของและการพัฒนาทางกายภาพของสถานที่ ทำให้พื้นผิว-สิ่งห่อหุ้มทางสถาปัตยกรรมมีความสำคัญและมีนัยยะทางปรัชญาการสื่อสารมากกว่าการใช้งานตามหน้าที่ทางกายภาพเพียงอย่างเดียว หน้าที่ของพื้นผิวทางสถาปัตยกรรมนั้นนอกจากจะเป็นการตอบสนองโดยตรงต่อมิติการใช้งานของพื้นที่ในอาคารแล้ว ยังจำเป็นต้องตอบสนองต่อระบบการสร้างพื้นที่ การสื่อสารและการสร้างภาพลักษณ์ของบริบทรอบข้าง หน้าที่ทั้งสองนี้ในบางครั้งก็ประสานไปในทิศทางเดียวกัน แต่ในบางครั้งก็ขัดแย้งกัน ก่อเป็นโจทย์ทางสถาปัตยกรรมสำคัญประเด็นหนึ่งที่สถาปนิกต้องคำนึงถึง เพื่อให้เกิดระบบความสัมพันธ์ระหว่างงานสถาปัตยกรรมและเครือข่ายของเมือง งานวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษาความหมายและวิธีการทำงานกับ พื้นผิว-สิ่งห่อหุ้มทางสถาปัตยกรรม ที่สถาปนิกใช้ทั้งในอดีตและปัจจุบัน เพื่อสร้างความเข้าใจทั้งในแง่รูปธรรมและนามธรรม เนื่องจากพื้นผิว-สิ่งห่อหุ้มทางสถาปัตยกรรมไม่ได้มีความสำคัญเฉพาะต่อตัวอาคารใดอาคารหนึ่งเท่านั้น แต่ยังมีผลต่อภาพลักษณ์ เอกลักษณ์ และความเป็นตัวตนของสถานที่สามารถเป็นตัวแทนและเป็นเครื่องมือในการสื่อสารลักษณะเฉพาะ ทางสังคม วัฒนธรรม และเครือข่ายความสัมพันธ์ของมนุษย์กับสภาพแวดล้อม The research intends to explore the power of architectural surface-façade in both aspects of its interior operation and exterior representation. It focuses on the role of architectural façade-surface to shape and reshape the identities of both architecture and place. How architecture as it appears in direct experience – be it in its immediacy as a given texture or in its remoteness as an image – gives us references and clues to the work of architecture itself and of larger social, cultural, political and natural framework of its location. This two-way movement towards an inner and outer horizon endows architectural surface with the capacity to generate meaning – or ideology and locates it in the crucial juncture by which it seems capable of transcending its on superficiality in many possible directions. Does the façade respond to its internal operation (function-production)? Does it also carry the task of representation, conveying the messages inherent in its historical-traditional characteristic (responsive to social, cultural, political aspects)? Are there other ways of thinking and working with the topic that avoid dichotomy or the subjugation of one concern to the other? The task of disclosure in architecture is not limited to that of representation in the traditional sense of the word. An alternative strategy could involve seeing the building’s external façade, surface or cladding as elements that structure both the building’s skin and its spatial-temporal operations, which includes both its interior tasks towards its function and exterior tasks towards the context. Architectural façade cannot be considered as an object independent of human activities. It has a decisive role in laying down the framework for human occupation, both within the body of architecture and within the city. This inquiry into the depth of its architectural surface (façade-skin-covering-dressing-cladding) touches upon its visible and non-visible manifestations, i.e. upon its practical, material, constructional and representational aspects. Addressing various examples and innovative ways of thinking and building architectural surface in contemporary practice, the subjects include not only the relation between surface, material and production. The theme also suggests the relation between surface and meaning, image, form, space, human occupation as well as location in terms of the dialogue between architectural surface and its surroundings. Thus, this research addresses surface as a basic premises of architecture. The manifold of architectural surface appears not only within the parameter of architectural body but also outside of it. Surfaces of architecture and their surroundings are not two separate things, for they represent the different levels of boundaries in which we dwell.