การก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 2 จังหวัดมุกดาหาร เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาระเบียงตะวันออก-ตะวันตก ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของการพัฒนาโครงข่ายถนนเชื่อมโยงระหว่างประเทศไทยและสาธารณประชาธิปไตยประชาชนลาว เพื่อพัฒนาพื้นที่ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงให้เป็นพื้นที่เศรษฐกิจที่สามารถส่งเสริมให้ภาคเอกชนมาลงทุนด้านการค้า การผลิต การเกษตร อุตสาหกรรม การท่องเที่ยวและการบริการ ในการก่อสร้างสะพานแห่งนี้จะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมทั้งทางตรงและทางอ้อม ผลกระทบทางตรงที่อาจเกิดขึ้นต่อสิ่งแวดล้อมทางกายภาพและชีวภาพ ทั้งในระยะการก่อสร้างและระยะเปิดดำเนินการ เช่น ผลกระทบต่อคุณภาพอากาศ น้ำผิวดิน เสียง และ ทรัพยากรธรรมชาติและนิเวศวิทยา เป็นต้น ส่วนผลกระทบในทางอ้อมที่อาจเกิดขึ้นภายหลังจากการก่อสร้างสะพาน เช่น การขยายตัวของชุมชนเมือง การพัฒนาทางด้านอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม ซึ่งทำให้เกิดความต้องการใช้สาธารณูปโภคเพิ่มขึ้น ก่อเกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่น ขยะ-ของเสีย มลพิษทางน้ำ ปัญหาชุมชนแออัด ดังนั้น การพัฒนาจังหวัดมุกดาหารที่มีบูรณาการและยั่งยืนจึงควรคำนึงถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมและขีดความสามารถในการจัดปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ มีการศึกษาความสามารถของทรัพยากรที่มีและศักยภาพของพื้นที่ในการรองรับการขยายตัวของกิจกรรมต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นอย่างมีแบบแผน การศึกษาสถานภาพทางสิ่งแวดล้อมของจังหวัดมุกดาหารก่อนการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง พบว่า จังหวัดมุกดาหารในภาพรวมมีคุณภาพสิ่งแวดล้อมดีมาก ทุกคุณภาพสิ่งแวดล้อมมีค่าดีกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด เช่น อากาศมีฝุ่นละอองต่ำ ไม่มีเสียงที่ก่อให้เกิดความรำคาญ น้ำผิวดินและในแม่น้ำโขงมีความคุณภาพีสามารถนำมาทำน้ำประปาได้ ปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำสูง จังหวัดมุกดาหารมีพื้นที่ป่าและอุทยานแห่งชาติที่มีสภาพดี มีอุตสาหกรรมที่มีผู้บริหารมีความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมสูง (ตัวอย่างกรณีศึกษาโรงน้ำตาลสหเรือง)