วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

ศึกษาผลของแอลฟา-โทโคเฟอรอล (วิตามินอี) ต่อการเติบโตของกุ้งกุลาดำวัยรุ่น Penaeus monodon Fabricius (น้ำหนักเฉลี่ย 15 กรัม อายุประมาณ 2-2.5 เดือนหลังจากเลี้ยงจากบ่อดิน) ออกแบบการทดลองแบบ RBD (Completely Randomized Block Design) โดยเลี้ยงแยกเพศผู้และเพศเมีย ให้อาหารสำเร็จรูปที่เสริมวิตามินอีในรูปของแอลฟา-โทโคเฟอรอล อะซิเตต (0, 150, 500 และ 2500 มิลลิกรัมต่ออาหาร 1 กิโลกรัม) เลี้ยงบ่อละ 30 ตัว จำนวน 8 บ่อ โดยทดลองเลี้ยงเป็นเวลา 8 สัปดาห์ ให้อาหารวันละ 5 ครั้ง (เวลา 06.00, 10.00, 14.00 18.00 และ 22.00 น.) ผลการทดลองพบว่าระดับของวิตามินอีที่ต่างกันและเพศ ไม่ทำให้เกิดความแตกต่างต่อ อัตรารอดตาย, ความถี่ของระยะเวลาในการลอกคราบของกุ้ง และองค์ประกอบของร่างกาย (%เถ้า, %สารอินทรีย์, %น้ำในตัวกุ้ง) วิตามินอีที่ต่างระดับความเข้มข้น ไม่มีผลต่อการเติบโตของกุ้งกุลาดำวัยรุ่นในเชิงของความยาวและน้ำหนัก แต่ทำให้เกิดความแตกต่างในด้านปริมาณโปรตีน ไขมัน และน้ำหนักของ hepatopancreas โดยปริมาณวิตามินอีที่เพิ่มขึ้น จะทำให้น้ำหนักของ hepatopancreas ลดน้อยลงอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) อิทธิพลของเพศ มีผลต่อการเติบโตของกุ้งอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) โดยเพศเมียจะโตกว่าเพศผู้ แต่เพศผู้จะให้ปริมาณเปอร์เซ็นต์โปรตีนสูงกว่าในเพศเมีย แต่ไม่ให้ความแตกต่างต่อปริมาณเปอร์เซ็นต์ไขมันรวมและน้ำหนักของ hepatopancreas