วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาถึงความชุกของการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีในผู้ป่วยโรคลูปุสเทียบกับประชากรทั่วไปของประเทศไทย วิธีการศึกษา: ทำการตรวจเลือดผู้ป่วยลูปุสทั้งหมด 90 ราย เป็นเพศหญิง 89 ราย เพศชาย 1 ราย มาตรวจหาแอนติบอดี้ต่อไวรัสตับอักเสบซี โดยวิธี Third generation Enzyme immunoassay ซึ่งถ้าได้ผลบวกจะหมายถึงเคยมีการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซี และส่งเลือดเพื่อตรวจหาการติดเชื้อที่ยังคงดำเนินอยู่ (Active infection) โดยวิธี Reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR) เก็บรวบรวมข้อมูลต่างๆ ทางคลินิกของโรคลูปุส แล้วนำข้อมูลที่ได้มาเปรียบเทียบกับการศึกษาการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีในประชากรทั่วไปที่มาบริจาคโลหิตของสภากาชาดไทย ผลการศึกษา: ตรวจพบแอนติบอดี้ต่อไวรัสตับอักเสบซีในผู้ป่วยโรคลูปุสทั้งหมด 9 ราย (ร้อยละ 10) เมื่อเทียบกับประชากรปกติที่มาบริจาคโลหิตของสภากาชาดไทย (ร้อยละ 0.5) พบว่ามากกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001) การติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีที่ยังดำเนินอยู่ (Active infection) ให้ผลบวก 3 ราย (ร้อยละ 3.3) ผู้ป่วยโรคลูปุสที่มีการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซี มีอายุขณะที่ทำการวิจัยมากกว่า (45+-12 ปีต่อ-36+-12ปี, p=0.037) มีข้ออักเสบขณะที่ทำการวิจัยมากกว่า (ร้อยละ 56 ต่อ ร้อยละ16, p=0.01) มีระดับ complement (CH50) ในเลือดต่ำกว่า (16+-10 ต่อ 23+-10 U/mL, p=0.04)) และมีผลรวมของความรุนแรงของโรค(SLEDAI)มากกว่า (8+-9 ต่อ 4+-5, p<0.05) เมื่อเทียบกับผู้ป่วยโรคลูปุสที่ไม่ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซี ผลสรุป: ความชุกของการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีในผู้ป่วยโรคลูปุส มากกว่าประชากรปกติที่มาบริจาคโลหิตของประเทศไทย ผู้ป่วยโรคลูปุสที่ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซีมีอายุขณะที่ทำการวิจัยมากกว่า มีข้ออักเสบขณะที่ทำการวิจัยมากกว่า มีระดับ complement ในเลือดต่ำกว่า และมีความรุนแรงของโรค (SLEDAI)มากกว่า เมื่อเทียบกับผู้ป่วยโรคลูปุสที่ไม่ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบซี