วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วงจรอสมวารเป็นวงจรที่ไม่ใช้สัญญาณนาฬิกา ซึ่งแตกต่างจากวงจรสมวาร หากความหน่วงขอวงจรอสมวารไม่สอดคล้องกับข้อกำหนดความหน่วงอาจทำให้ทำงานผิดพลาดได้ การออกแบบวงจรอสมวารจึงมีความจำเป็นต้องทดสอบข้อผิดพลาดของความหน่วง วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอวิธีการทดสอบข้อผิดพลาดความหน่วงสำหรับวงจรเชิงผสมแบบอสมวารที่ไม่ไวต่อความหน่วงชนิดปรับมาตราส่วนได้ที่สร้างจากแผนภาพตัดสินใจแบบทวิภาคชนิดมีการลดทอนอันดับ โดยทดสอบจากการสร้างคู่เวกเตอร์ทดสอบเพื่อตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงระดับสัญญาณในวงจรได้สองวิธี วิธีแรกคือการทดสอบข้อผิดพลาดความหน่วงในการทำงานซึ่งเป็นการทดสอบการทำงานตามข้อกำหนดความหน่วงของวงจรเชิงผสมแบบอสมวาร และวิธีที่ 2 คือ การทดสอบเชิงโครงสร้างเป็นการทดสอบข้อผิดพลาดความหน่วงเส้นทางซึ่งเป็นการทดสอบจากการสร้างคู่เวกเตอร์ทดสอบเพื่อตรวจสอบหาค่าความหน่วงของเส้นทางเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของวงจร สำหรับการสร้างเวกเตอร์ทดสอบข้อผิดพลาดความหน่วงเส้นทางแบ่งการสร้างเป็น 2 ส่วนตามโครงสร้างของวงจรเชิงผสมแบบอสมวาร คือ การสร้างเวกเตอร์ทดสอบสำหรับวงจรรางคู่และวงจรตอบรับ ทั้งนี้วิทยานิพนธ์นี้ยังเสนออีกว่า ในกรณีที่วงจรเชิงผสมสร้างจากแผนภาพตัดสินใจแบบทวิภาคชนิดมีการลดทอนอันดับ การสร้างเวกเตอร์ที่กล่าวมาสามารถสร้างโดยวิเคราะห์จากแผนภาพตัดสินใจแบบทวิภาคชนิดมีการลดทอนอันดับได้โดยตรงจึงสามารถสร้างเวกเตอร์ทดสอบพร้อมกับการออกแบบได้ นอกจากนี้ยังนำเสนอการนำค่าความหน่วงที่ได้จากการทดสอบมาปรับปรุงวงจรโดยลดการเลือกดึงสายสัญญาณในการสร้างวงจรตอบรับได้