วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

งานวิจัยนี้มุ่งเน้นศึกษาผลของขนาดอนุภาคอะลูมิเนียมซิลิเกตที่มีผลต่อความแข็งแรงของยางวัลคาไนซ์ เพื่อหาขนาดอนุภาคอะลูมิเนียมซิลิเกตเพื่อใช้ผลิตยางรูพรุนที่มีความหนาแน่นน้อย แต่ยังคงความแข็งแรงไว้ กาวแก้ว (สารละลายโซเดียวซิลิเกต 40%) มีอัตราส่วนระหว่างโซเดียมออกไซด์ต่อซิลิกอนไดออกไซด์ เป็น 1 ต่อ 3 ถูกใช้เป็นสารตัวเติม เนื่องจากมีปริมาณซิลิกอนไดออกไซด์ที่ใช้ทำปฎิกิริยาสูง อะลูมิเนียมซิลิเกตถูกเตรียมโดยปฏิกิริยาระว่างกาวแก้วที่ความเข้มข้น 10, 20, 30, 40, 60, 80 และ 100% กับสารละลายสารส้ม ที่ ph ต่างๆดังนี้ คือ 2.98, 3.08, 3.15 และ 3.28 ตามลำดับ ในน้ำยางพรีวัลคาไนซ์ ผลิตภัณฑ์จะถูกทำให้แห้ง ถูกบีบอัด และวิเคราะห์ขนาดอนุภาคอะลูมิเนียมซิลิเกต ค่าความต้านทานแรงดึง และค่าความแข็ง พบว่าน้ำยางข้นที่มีความเข้มข้นของกาวแก้วน้อย และความเป็นกรดของสารละลายสารส้มต่ำ มีขนาดอนุภาคอะลูมิเนียมซิลิเกตอยู่ในช่วง 50-75 นาโนเมตร ค่าความแข็งเพิ่มขึ้น เมื่อขนาดอนุภาคอะลูมิเนียมซิลิเกตเล็กกว่า 200 นาโนเมตร ความต้านทานแรงดึงมีค่าสูงขึ้นเมื่อขนาดอนุภาคอะลูมิเนียมซิลิเกตเล็กกว่า 250 นาโนเมตร เมื่อน้ำยางพรีวัลคาไนซ์ถูกแช่แข็ง จากนั้นน้ำแข็งถูกทำให้ละลาย ยางเริ่มแห้ง จะถูกนำไปวัลคาไนซ์ที่อุณหภูมิ 150 องศาเซลเซียส เพื่อผลิตยางรูพรุน ซึ่งมีค่าความแข็งสูงสุด 39 IRHD ที่ความหนาแน่น 0.87 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร เมื่อนำพอลิเมอร์เติมในช่องว่างของยางรูพรุนในที่นี้ใช้ เมททิลเมทาไคเลตกับเบนโซอิลเปอร์ออกไซด์ พบว่ายางวัลคาไนซ์มีค่าความแข็งสูงถึง 67 IRHD