หูมีหน้าที่สำคัญในการรับฟังเสียง การที่ไม่ได้ยินเสียงถ้าเป็นไปในเด็กจะทำให้ขาดกระบวนการเรียนรู้ภาษาซึ่งจะนำมาสู่การพูดช้า (Delayed Speech) หรือพูดไม่ได้ ทำให้ไม่สามารถพูดเลียนแบบเสียงที่มีคนอื่นๆ พูดให้ฟังได้โดยที่เด็กอายุ ๒ ปีแล้วยังพูดเป็นคำที่มีความหมายไม่ได้เลยแม้แต่คำเดียว หรืออายุ ๓ ปีแล้ว ยังพูดเป็นประโยคไม่ได้ เราจึงจะเรียกว่า Delayed Speech ซึ่งมีหลายสาเหตุ แต่ที่พบมากที่สุด ๔๐-๔๕% คือการที่ไม่ได้ยินเสียงนั่นเอง, ๑๐-๑๕% พบใน Brain-damaged ๑๐-๑๕% พบใน Emotional disturbance, ส่วนที่เหลือพบได้ในคนไข้ Mental retardation และขาดการกระตุ้นในด้านการพูดและภาษา เป็นต้น การพัฒนาการพูดจะมาสมบูรณ์ (พูดได้ชัดทุกคำ) ในช่วงอายุ ๗-๘ ปี ซึ่งเด็กจะสามารถออกเสียงพยัญชนะเสียงเสียดสี “ซ” ได้ ซึ่งแตกต่างกับการไม่ได้ยินเสียงในช่วงหลังจากที่พัฒนาภาษาพูดหรือพูดเป็น เรียบร้อยแล้วในผู้ใหญ่เพราะในผู้ใหญ่ปัญหาของการที่หูไม่ได้ยินที่พบมากโดยเฉพาะในคนสูงอายุนั้น คือเกิดความลำบากในการติดต่อสื่อสารกับคนทั่วไป และจะมีผลในแง่ของคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยเอง การที่เรามีความเข้าใจกระบวนการได้ยิน, รู้ถึงวิธีการตรวจหาตำแหน่งของพยาธิสภาพ และทราบแนวทางในการดูแลรักษาผู้ป่วยจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในพัฒนาการพูดในเด็กและเพิ่มเติมคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้นในผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี