งานวิจัยเรื่อง ความพึงพอใจและความคาดหวังของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาในเขต กรุงเทพมหานครที่มีต่อรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรม การเปิดรับรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น ความพึงพอใจต่อรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น ความพึงพอใจต่อองค์ประกอบและประเภทรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น ตลอดจนความคาดหวัง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่มีต่อรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น ทำการปรับปรุงในเรื่อง องค์ประกอบรายการด้านต่าง ๆ กลุ่มตัวอย่างของการวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งศึกษาในโรงเรียนสังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึษา กระทรวงศึกษาธิการ ทั้งนี้ได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามแจกให้กลุ่ม ตัวอย่าง จำนวน 432 คน ซึ่งใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-Stage Sampling) โดยทำการสุ่มเลือกเขต ในกรุงเทพมหานคร 6 เขต จากนั้นสุ่มเลือกโรงเรียน ในแต่ละเขต สุ่มเลือกห้องเรียนและนักเรียน ตามลำดับ ผลจากการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละและสถิติ เชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวน (ONE WAY ANOVA), T-TEST, และค่า ไคสแควร์ (CHI-SQUARE) พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เปิดรับรายการโทรทัศน์ทุกวัน ครั้งละประมาณ 3-4 ชั่วโมง โดยเปิดรับรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่นเพื่อความบันเทิง เป็นหลัก ในด้านความพึงพอใจต่อรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น พบว่า กลุ่มตัวอย่างค่อนข้าง พึงพอใจต่อรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น โดยเห็นว่าสามารถตอบสนองความสนใจเรื่องทำให้ พบสิ่งแปลกใหม่และความต้องการด้านผ่อนคลายความเครียดได้ดีที่สุด อีกทั้งยังมีความ พึงพอใจต่อรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่นประเภทเพลงและองค์ประกอบรายการ โทรทัศน์สำหรับ วัยรุ่นด้านเนื้อหามากที่สุด สำหรับความคาดหวังต่อรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่น กลุ่มตัวอย่างต้องการให้ รายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่นเป็นประเภทเพลงมากที่สุดและต้องการให้รายการโทรทัศน์ สำหรับวัยรุ่น ปรับปรุงในด้านผู้ดำเนินรายการมากกว่าองค์ประกอบอื่น ๆ โดยต้องการให้ผู้ ดำเนินรายการพูดและเข้าใจภาษาไทยได้ดี การทดสอบสมมติฐานพบว่า นักเรียนมัธยมศึกษาที่มีลักษณะทางประชากรศาสตร์ซึ่งได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้ครอบครัวต่อเดือนแตกต่างกันมีความพึงพอใจต่อรายการ โทรทัศน์สำหรับวัยรุ่นแตกต่างกัน สมมติฐานที่ 3 พบความแตกต่างเฉพาะลักษณะทางประชากรศาสตร์ด้านรายได้ครอบครัว ต่อเดือนเท่านั้น กล่าวคือ นักเรียนมัธยมศึกษาที่มีรายได้ครอบครัวต่อเดือนแตกต่างกันมีความ พึงพอใจต่อประเภทรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่นแตกต่างกัน สมมติฐานที่ 4 พบว่า นักเรียนมัธยมศึกษาที่มีเพศและอายุแตกต่างกันมีความคาดหวัง ในประเภทรายการโทรทัศน์สำหรับวัยรุ่นแตกต่างกัน นอกจากนี้กลุ่มตัวอย่างยังเสนอแนะให้มีการเพิ่มเวลาออกอากาศและจำนวนของรายการ โทรทัศน์สำหรับวัยรุ่นให้มากขึ้นเพราะปัจจุบันยังมีน้อยเกินไป รวมทั้งยังต้องการให้นำเสนอ เนื้อหาสาระสลับกับความบันเทิงไปพร้อม ๆ กัน และควรทำให้รายการที่สามารถชมได้ทุกเพศ ทุกวัยไม่ใช่แค่วัยรุ่นเพียงกลุ่มเดียว