การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการ ของนักเรียนที่เรียนโดยใช้และไม่ใช้แบบฝึกการเขียนสะกดคำ และ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ในการเขียนสะกดคำ ระหว่าง นักเรียนที่เรียนโดยใช้และไม่ใช้แบบฝึกการเขียนสะกดคำ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยม ศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนดอนเมืองทหารอากาศบำรุง กรุงเทพมหานคร จำนวน 80 คน ซึ่งเป็นนักเรียนที่มีปัญหาในการเขียนสะกดคำ โดยแบ่งนักเรียนเป็นสองกลุ่มเท่ากัน ให้กลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่ม ทดลอง อีกกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มควบคุม วิธีดำเนินการคือ ทดสอบก่อนเรียนนักเรียนทั้งสอง กลุ่มด้วยแบบทดสอบการเขียนสะกดคำ แล้วดำเนินการสอน กลุ่มละ 10 ครั้ง กลุ่มทดลองสอนโดยใช้แบบฝึกการเขียน สะกดคำ ส่วนกลุ่มควบคุมสอนโดยไม่ใช้แบบฝึกการเขียน สะกดคำ แล้วทดสอบหลังเรียนนักเรียนทั้งสองกลุ่ม ผลการวิจัยปรากฎว่า นักเรียนที่เรียนโดยใช้และ ไม่ใช้แบบฝึก มีคะแนนความสามารถในการเขียนสะกดคำ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และนักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบ ฝึกการเขียนสะกดคำมีผลสัมฤทธิ์ในการเขียนสะกดคำ สูงกว่า นักเรียนที่เรียนโดยไม่ใช้แบบฝึกการเขียนสะกดคำ