การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ (1) เพื่อพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในจังหวัดนครราชสีมา โดยใช้ข่าวเกี่ยวกับชีวิตในบ้าน จากหนังสือพิมพ์เป็นสื่อในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน (2) เพื่อประเมินผลการพัฒนาการ คิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนด้วยการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความสามารถ ในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่องชีวิตในบ้าน ระหว่างนักเรียนที่เรียนโดยใช้ข่าวจาก หนังสือพิมพ์เป็นสื่อในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน กับนักเรียนที่เรียนแบบปกติ กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2542 ของโรงเรียน บ้านหนองสะแก จำนวน 30 คน เป็นกลุ่มทดลองซึ่งสอนโดยใช้ข่าวจากหนังสือพิมพ์เป็นสื่อในการ จัดกิจกรรม นักเรียนโรงเรียนบ้านหนองบุนนาค จำนวน 30 คน เป็นกลุ่มควบคุมที่สอนแบบปกติ ซึ่งสอนโดยใช้แผนการสอนที่มีกิจกรรมหลากหลาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบทดสอบวัดความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และแผนการสอน 2 ชุด สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ การทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนที่เรียนด้วยการใช้ข่าวจากหนังสือพิมพ์เป็นสื่อในการจัด กิจกรรม มีความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนในกลุ่มที่เรียนแบบปกติมีความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ก่อนเรียนและหลังเรียน ไม่แตกต่างกัน และนักเรียนทั้ง 2 กลุ่ม มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เมื่อเปรียบเทียบผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ระหว่างกลุ่มที่เรียนโดยใช้ ข่าวเป็นสื่อในการจัดกิจกรรมกับนักเรียนที่เรียนแบบปกติ พบว่านักเรียนทั้ง 2 กลุ่ม มีผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ไม่แตกต่างกัน