เมื่อเปรียบเทียบค่าแอคทิวิตี้ของทริปซินและไคโมทริปซินของเอนไซม์ที่สกัดจาก เครื่องในรวมและเครื่องในแต่ละส่วน (ตับ, ตับอ่อน, กระเพาะ, ม้าม, ลำไส้) ของปลาทูน่า พันธุ์ครีบเหลือง ~i(Thunnus albacares)~i พบว่าม้ามเป็นแหล่งเอนไซม์ที่ดีที่สุดสำหรับ ทริปซิน โดยให้ค่าแอคทิวิตี้สูงสุดเท่ากับ 49.26 ยูนิตต่อมิลลิลิตร และแอคทิวิตี้จำเพาะเท่ากับ 13.80 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน รองลงมาได้แก่ เครื่องในรวม, ตับอ่อน, ตับ, ลำไส้ และ กระเพาะ ตามลำดับ แหล่งที่ดีที่สุดสำหรับไคโมทริปซินได้จากตับอ่อน โดยแอคทิวิตี้และแอคทิวิตี้ จำเพาะสูงสุดเท่ากับ 4.13 ยูนิตต่อมิลลิลิตร และ 1.03 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน ตามลำดับ รองลงมาคือ ม้าม, กระเพาะ, เครื่องในรวม, ตับ และ ลำไส้ ตามลำดับ เอนไซม์ที่ได้จาก แหล่งที่ดีที่สุดของแต่ละชนิด ถูกทำให้บริสุทธิ์เพื่อแยกทริปซินและไคโมทริปซินโดยผ่าน โครมาโตกราฟีแบบจำเพาะเจาะจงในคอลัมน์ที่บรรจุ benzamidine-Sepharose ได้ เอนไซม์ทริปซินและไคโมทริปซินมีความบริสุทธิ์ 15.26 และ 13.89 เท่า ตามลำดับ เมื่อศึกษาคุณลักษณะของเอนไซม์ที่ผ่านการทำให้บริสุทธิ์ พบว่าเอนไซม์ทั้งสองชนิด ให้ค่าแอคทิวิตี้สูงสุดที่พีเอช 8 และอุณหภูมิที่เหมาะสมคือ 50 องศาเซลเซียส เอนไซม์ มีความคงตัวที่พีเอช 7.0-8.0 และสูญเสียแอคทิวิตี้ที่อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส หลังการ บ่มเอนไซม์เป็นเวลา 60 นาที โดยทริปซินมีแอคทิวิตี้เหลืออยู่ 56 เปอร์เซ็นต์ และ 72 เปอร์เซ็นต์สำหรับไคโมทริปซิน แอคทิวิตี้ของทริปซินและไคโมทริปซินถูกกระตุ้นเล็กน้อยโดย benzamidine และถูกยับยั้งโดย 1-10 phenantroline, K(+), Ag(+) และ 4-aminobenzoic acid ส่วน EDTA และ Hg(++) มีผลยับยั้งต่อไคโมทริปซินมากกว่า ทริปซิน เอนไซม์ทริปซินและไคโมทริปซินที่ได้มีค่า K(,m) เท่ากับ 0.49 และ 0.27 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ และ V(,max) เท่ากับ 111.11 และ 50 ไมโครโมลต่อ มิลลิลิตรต่อนาที ตามลำดับ น้ำหนักโมเลกุลของทริปซินและไคโมทริปซินมีขนาดประมาณ 23 และ 25 กิโลดาลตัน ตามลำดับ มีการใช้เอนไซม์ที่สกัดจากเครื่องในย่อยน้ำนึ่งปลาทูน่าเพื่อผลิตสารสกัดจากปลา (fish extract) เปรียบเทียบกับการใช้เอนไซม์ทางการค้า พบว่าผลิตภัณฑ์ที่ได้มีสี น้ำตาลอ่อน-คล้ำ มีกลิ่นหอม ไม่มีกลิ่นคาวปลา องค์ประกอบทางเคมีของผลิตภัณฑ์ที่ใช้ เอนไซม์สกัดจากเครื่องในปลาทูน่าไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากองค์ประกอบทางเคมีของ ผลิตภัณฑ์เมื่อใช้เอนไซม์ทางการค้า แต่เมื่อเปรียบเทียบกับมาตรฐานของผลิตภัณฑ์พบว่า จะมีค่าความชื้น, ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด, แคลเซียมและฟอสฟอรัสสูงกว่า และให้สาร ต่อไปนี้ในปริมาณที่ต่ำกว่า ได้แก่ ปริมาณของแข็งทั้งหมด, เถ้า, เกลือ, ไขมัน, ปริมาณ กรดอะมิโนไนโตรเจน และสารไนโตรเจนที่ระเหยได้ หลังการปรับปรุงผลิตภัณฑ์โดยการนำ ไประเหยและกำจัดเกลือออก พบว่าสารสกัดจากปลาที่ได้คล้ายคลึงกับผลิตภัณพ์ทางการค้า (บริษัทสงขลาแคนนิ่ง (ประเทศไทย) จำกัด) จากผลการทดลองนี้จะเห็นได้ว่าสามารถใช้ เอนไซม์ที่สกัดจากเครื่องในปลาทูน่าแทนการใช้เอนไซม์ทางการค้าในการผลิตสารสกัดจากปลา