การศึกษาถึงผลของความเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์และซอร์บิทอลในอาหารเลี้ยงเชื้อต่อปริมาณพอลิเอมีนและเอนไซม์สองชนิดที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์พอลิเอมีนอาร์จินีนดิคาร์บอกซิเลส และเอสอะดิโนซิลเมไทออนีนดิคาร์บอกซิเลสในไซยาโนแบคทีเรียเซลเดี่ยว ~iSynechocystis~i PCC 6803 พบว่าเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ถึง 550 มิลลิโมลาร์ อัตราการเจริญของไซยาโนแบคทีเรียไม่เปลี่ยนแปลง อัตราการเจริญของไซยาโนแบคทีเรียลดลงเล็กน้อยที่ความเข้มข้นซอร์บิทอล 300 มิลลิโมลาร์ และไซยาโนแบคทีเรียไม่สามารถเจริญเติบโตได้ที่ความเข้มข้นตั้งแต่ 700 มิลลิโมลาร์ขึ้นไป ในไซยาโนแบคทีเรียอายุ 10 วัน ภาวะกดดันเนื่องจากเกลือและซอร์บิทอลมีผลต่อปริมาณพอลิเอมีนในรูปที่ละลายน้ำและไม่ละลายน้ำ ภาวะกดดันเนื่องจากเกลือจะเหนี่ยวนำการเพิ่มขึ้นของปริมาณพอลิเอมีนรวมในเซลล์โดยเฉพาะสเปอร์มีน ภาวะกดดันเนื่องจากออสโมติกเหนี่ยวนำให้ปริมาณพอลิเอมีนรวมในเซลล์เพิ่มขึ้นโดยเฉพาะปริมาณสเปอร์มิดีนเพิ่มขึ้นภายใต้ภาวะความเข้มข้นซอร์บิทอล 700 มิลลิโมลาร์ ปริมาณพอลิเอมีนภายในเซลล์จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง4 วันแรกและลดลงในวันต่อมาของการเลี้ยงเป็นระยะเวลา 20 วัน สิ่งสำคัญของงานวิจัยนี้คือสามารถตรวจพบสเปอร์มีนใน ~iSynechocystis~i PCC 6803 ซึ่งพอลิเอมีนชนิดนี้ไม่เคยมีรายงานมาก่อนในไซยาโนแบคทีเรีย แอคติวิตีของเอนไซม์อาร์จินินดิคาร์บอกซิเลสซึ่งมีผลต่อการสังเคราะห์พิวเทรสซีนไม่เปลี่ยนแปลงโดยภาวะกดดัน เนื่องจากเกลือแต่จะลดลง 6 เท่าภายใต้ภาวะกดดันเนื่องจากความเข้มข้นซอร์บิทอล 700 มิลลิโมลาร์ เอนไซม์เอสอะดิโนซิลเมไทออนีนดิคาร์บอกซิเลสซึ่งสำคัญต่อการสังเคราะห์สเปอร์มิดีนและสเปอร์มีนก็ตอบสนองต่อภาวะกดดันเนื่องจากเกลือและซอร์บิทอลในทำนองเดียวกันกับเอนไซม์อาร์จินินดิคาร์บอกซิเลส การวิเคราะห์ด้วยวิธี RT-PCR พบว่าปริมาณ ~iADC~i mRNA ในเซลล์เพิ่มขึ้นภายใต้ภาวะกดดันเนื่องจากเกลือและซอร์บิทอล และที่สำคัญพบว่า ~iADC~i mRNA ในเซลล์มีอัตราการสลายตัวช้าลงภายใต้ภาวะกดดันทั้งสองแบบ จากฐานข้อมูลจีโนมของ ~iSynechocystis~i sp. PCC 6803ยังไม่สามารถตรวจพบลำดับยีนของ ~iSAMDC~i เมื่อเปรียบเทียบยีนนี้ในสิ่งมีชีวิตอื่น ทำการศึกษาผลของภาวะกดดันไอออนิกและออสโมติกต่อระบบสังเคราะห์ด้วยแสงโดยใช้เซลล์ ~iSynechocystis~i PCC 6803 อายุ 10 วัน ภาวะความเข้มข้นโซเดียมคลอไรด์สูงไม่มีผลต่อแอคติวิตีของระบบแสงที่สองและระบบการสังเคราะห์ด้วยแสงทั้งหมด ขณะที่ภายใต้ภาวะความเข้มข้นซอร์บิทอลสูง (700 มิลลิโมลาร์) จะลดแอคติวิตีของระบบแสงที่สองที่สำคัญพบว่าความมืดทำให้แอคติวิตีของระบบแสงลดลง ปริมาณ ~ipsbA~i mRNA ลดลงเล็กน้อยภายใต้ภาวะกดดันเนื่องจากเกลือและลดลงมากภายใต้ภาวะกดดันเนื่องจากซอร์บิทอลโดยเฉพาะที่ความเข้มข้น 700 มิลลิโมลาร์ ปริมาณ ~ipsaA~i mRNA ลดลงภายใต้ภาวะกดดันเนื่องจากเกลือและให้ผลเช่นเดียวกันภายใต้ภาวะกดดันเนื่องจากซอร์บิทอล ภาวะกดดันเนื่องจากเกลือไม่มีผลต่อความคงตัวของ ~ipsbA~i mRNA ขณะที่ส่งผลให้ความคงตัวของ ~ipsaA~i mRNAลดลง ในทางกลับกันภาวะกดดันเนื่องจากซอร์บิทอลลดความคงตัวของ ~ipsbA~i และ~ipsaA~i mRNA ลดลงในภาวะเดียวกัน การลดลงของปริมาณโปรตีน D1 D2 และและโปรตีนระบบแสงที่หนึ่งขณะที่ปริมาณโปรตีน ndhF3 ลดลงในภาวะเดียวกัน การลดลงของปริมาณโปรตีน D1 D2 และ ndhF3 ถูกเหนี่ยวนำโดยภาวะกดดันเนื่องจากซอร์บิทอลขณะที่ปริมาณโปรตีนระบบแสงที่หนึ่งไม่เปลี่ยนแปลง โดยสรุปสามารถแบ่งโปรตีนได้สามกลุ่มตามปริมาณคงที่ภายใต้ภาวะกดดันที่ศึกษา ได้แก่ 1) โปรตีนระบบแสงที่สอง ลดลงภายใต้ภาวะกดดันออสโมติกเท่านั้น2) โปรตีนระบบแสงที่หนึ่ง ไม่ถูกกระทบภายใต้ภาวะกดดันทั้งสองแบบ 3) โปรตีน ndhF3ลดลงภายใต้ภาวะกดดันทั้งสองแบบ