วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การศึกษาผลของการใช้พอลิเอมีนและพอลิเอมีนที่สกัดจากไซยาโนแบคทีเรียก่อนการเก็บรักษาต่อคุณภาพและอายุการเก็บรักษากล้วยหอมทอง (Musa acuminata, AAA group, Gros Michel subgroup, cultivar “HOM THONG”) โดยจุ่มผลกล้วยในสารละลายพอลิเอมีนชนิดต่างๆ ที่ความเข้มข้น 0.1, 1 และ 10 ppm เป็นเวลา 5 นาที แล้วนำมาเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 25 °C เป็นเวลา 13 วัน พบว่าการจุ่มกล้วยหอมทองในสารละลาย putrescine ที่ความเข้มข้น 1 ppm สามารถช่วยชะลอการเปลี่ยนแปลงสีเปลือก ความแน่นเนื้อ และปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ ส่วนการจุ่มสารละลาย spermine ที่ความเข้มข้น 0.1 ppm พบว่า สามารถช่วยชะลอการเปลี่ยนแปลงของปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ สำหรับการจุ่มสารละลาย spermidine ที่ความเข้มข้น 0.1 ppm มีแนวโน้มว่าสามารถช่วยชะลอการสูญเสียน้ำหนักสด การเปลี่ยนแปลงสีเปลือก ความสว่างของสีเปลือก ความแน่นเนื้อ และปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ของกล้วยหอมทองได้ดีกว่าชุดการทดลองอื่นๆ ส่วนการจุ่มสารละลายพอลิเอมีนที่สกัดได้จากไซยาโนแบคทีเรียที่ความเข้มข้น 10 ppm สามารถชะลอการสูญเสียน้ำหนักสด การเปลี่ยนแปลงสีเปลือก ความแน่นเนื้อ และปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ดีกว่าชุดการทดลองอื่นๆ นอกจากนี้พบว่าสารละลาย พอลิเอมีนที่สกัดได้จากไซยาโนแบคทีเรียความเข้มข้น 10 ppm สามารถป้องกันการเกิด chilling injury ของกล้วยหอมทองได้ดีที่สุดเมื่อเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4 °C เป็นเวลา 8 วัน โดยการจุ่มสารละลายดังกล่าวสามารถช่วยชะลอการเปลี่ยนแปลงสีเปลือก การเกิดสีดำของเปลือก เปอร์เซนต์การรั่วไหลไอออน ปริมาณสารประกอบฟีนอลิก แอกทิวิตีของเอนไซม์พอลิฟีนอล ออกซิเดสและการลดลงของปริมาณพอลิเอมีนชนิดที่เป็นโมเลกุลอิสระในกล้วยหอมทอง