การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อปรับปรุงวิธีการตรวจหา ค่านอกกลุ่มแบบหลายขั้นตอนของ Marasinghe (1985) ให้เป็นวิธีหลายขั้นตอนแบบ สองเฟส เพื่อให้สามารถตรวจสอบค่านอกกลุ่มในการถดถอยอย่างง่ายทั้งในตัวแปรตาม และตัวแปรอิสระ โดยเฟส I เป็นการหาเซตรายการค่าสังเกตซึ่งสงสัยว่าจะเป็นค่า นอกกลุ่ม โดยใช้วิธีหลายขั้นตอนกับเซตค่านอกกลุ่มในตัวแปรตาม และใช้ Cooks distance สำหรับตัวแปรอิสระ เฟส II เป็นการทดสอบสมาชิกในรายการค่าสังเกตซึ่ง สงสัยว่าจะเป็นค่านอกกลุ่มว่าค่าใดเป็นค่านอกกลุ่ม โดยใช้ค่าของตัวสถิติ GESR (max(+,ฝ)r(,i)(+,ฝ)) (2) เพื่อเปรียบเทียบเปอร์เซ็นต์ความถูกต้องในการตรวจ พบค่านอกกลุ่มระหว่างวิธีหลายขั้นตอนแบบสองเฟสกับวิธี GESR แบบสองเฟส (Paul and Fung 1991) ในการศึกษาใช้การจำลองแบบตัวแบบการถดถอยอย่างง่าย โดยศึกษาที่สัมประสิทธิ์การถดถอย ((+,b)(,1)) เท่ากับ 1, 5 และ 10 ขนาดตัวอย่าง 15, 25 และ 50 สร้างค่านอกกลุ่มโดยบวกค่า (+,d)(,1) และ (+,d)(,2) ( 0, 5, -5, 9 หรือ -9 ) ในสองค่าใดๆของตัวแปรตามอย่างสุ่ม และบวกค่า (+,d)(,3) และ (+,d)(,4) ( 0, 2, -2, 4 หรือ -4 ) ในสองค่าใดๆของตัวแปรอิสระอย่างสุ่ม แต่ละการทดลองทำซ้ำ 1,000 ครั้ง ผลการวิจัยพบว่า (1) ส่วนใหญ่วิธีหลายขั้นตอนแบบสองเฟส ให้เปอร์เซ็นต์ความถูกต้องในการ ตรวจพบค่านอกกลุ่มสูงกว่าวิธี GESR แบบสองเฟส เล็กน้อย (2) เมื่อ (+,b)(,1) = 5 และ 10 ทั้งสองวิธีสามารถตรวจพบค่านอกกลุ่ม ทั้งในตัวแปรตามและตัวแปรอิสระได้ดี (มากกว่า 90 %) เมื่อ (+,b) = 1 ทั้งสองวิธีตรวจพบค่านอกกลุ่มในตัวแปรอิสระได้ไม่ดีนัก แต่เมื่อขนาดตัวอย่าง เพิ่มขึ้นทั้งสองวิธีให้เปอร์เซ็นต์ความถูกต้องในการตรวจพบค่านอกกลุ่ม เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด (3) สำหรับกรณีที่ค่านอกกลุ่มอยู่ด้านเดียวกันหรือ อยู่คนละด้านของค่าเฉลี่ย ระยะห่างของค่านอกกลุ่มกับค่าเฉลี่ย ไม่ค่อยส่งผลต่อเปอร์เซ็นต์ความถูกต้องในการตรวจพบค่านอกกลุ่มมากนัก ยกเว้น เมื่อ (+,b) = 1 ทั้งสองวิธีให้เปอร์เซ็นต์ความถูกต้องในการตรวจพบค่านอกกลุ่ม กรณีที่ค่านอกกลุ่มในตัวแปรอิสระที่อยู่ห่างจากค่าเฉลี่ยสูงกว่ากรณีที่ค่านอก กลุ่มอยู่ใกล้ค่าเฉลี่ย