การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ (สัมประสิทธิ์การถดถอย) ในสมการถดถอยเชิงเส้นพหุ เมื่อข้อมูลมีค่าผิดปกติ ในที่นี้ทำการศึกษาวิธีการประมาณ 5 วิธี คือ วิธีกำลังสองน้อยที่สุด วิธีตัวประมาณ M และ วิธีตัวประมาณ Bounded-Influenceเมื่อใช้เกณฑ์ความแกร่งของ Huber และของ Tukey เกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบ คือ ค่าเฉลี่ยของคามคลาดเคลื่อนกำลังสอง (MSE) การเปรียบเทียบกระทำภายใต้เงื่อนไขของข้อมูลที่มีค่าผิดปกติซึ่งศึกษาในกรณีต่าง ๆ ดังนี้ 1. กรณีที่ข้อมูลเกิดค่าผิดปกติในตัวแปรตาม 2. กรณีที่ข้อมูลเกิดค่าผิดปกติในตัวแปรอิสระและตัวแปรตาม 3. กรณีที่ข้อมูลเกิดผิดปกติในตัวแปรอิสระและตัวแปรตาม ณ ตำแหน่ง เดียวกัน สำหรับข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลและ กระทำซ้ำ 500 รอบในแต่ละกรณี ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ กรณีที่ข้อมูลเกิดค่าผิดปกติในตัวแปรตาม และ กรณีที่ข้อมูลเกิดค่าผิดปกติในตัวแปรอิสระและตัวแปรตาม โดยทั่วไปวิธีตัวประมาณ M มีค่า MSE ต่ำกว่าวิธีอื่น แต่บางสถานการณ์วิธีตัวประมาณ M และวิธีตัวประมาณ Bounded-Influence จะมีค่า MSEใกล้เคียงกันและเมื่อขนาดของค่าผิดปกติของตัวแปรตามมีขนาดใหญ่โดยทั่วไปวิธีตัวประมาณ M เมื่อใช้เกณฑ์ความแกร่งของ Tukey จะมีค่า MSE ต่ำที่สุด กรณีที่ข้อมูลเกิดค่าผิดปกติในตัวแปรอิสระและตัวแปรตาม ณตำแหน่งเดียวกัน โดยทั่วไปวิธีประมาณ Bounded-Influence มีค่า MSE ต่ำที่สุดและเมื่อขนาดของค่าผิดปกติของตัวแปรตามมีขนาดใหญ่ พบว่า วิธีประมาณBounded-Influence เมื่อใช้เกณฑ์ความแกร่งของ Tukey มีค่า MSEต่ำที่สุด และ เมื่อขนาดของค่าผิดปกติของตัวแปรตามมีขนาดเล็กโดยทั่วไปวิธีตัวประมาณ Bounded-Influence เมื่อใช้เกณฑ์ความแกร่งของ Huber มีค่า MSE ต่ำที่สุด ค่า MSE ของตัวประมาณสัมประสิทธิ์การถดถอยทุกตัวมีค่าเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะค่า MSEของตัวประมาณสัมประสิทธิ์การถดถอยของตัวแปรอิสระที่มีค่าผิดปกติจะมีเปอร์เซ็นต์ของการเพิ่มขึ้นที่สูงกว่าค่า MSE ของตัวประมาณสัมประสิทธิ์การถดถอยตัวอื่น โดยทั่วไปว่า MSE จะแปรผันตามปัจจัยดังต่อไปนี้จากมากไปน้อย ได้แก่ขนาดค่าผิดปกติของตัวแปรตามและอัตราส่วนปลอมปน แต่จะแปรผกผันกับขนาดตัวอย่าง