| ชื่อเรื่อง | : | การประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบอนุกรมเวลาเมื่อข้อมูลมีค่าผิดปกติ |
| นักวิจัย | : | สุพร ฉัตรแก้วรัตนกุล |
| คำค้น | : | OUTLIERS |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2538 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082538000924 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบอนุกรมเวลา เมื่อมีค่าผิดปกติเพื่อการพยากรณ์ด้วยวิธีการประมาณ 3 วิธีคือ วิธีกำลังสองน้อยที่สุดเมื่อยังไม่ปรับปรุงข้อมูล วิธีตัวประมาณภาวะน่าจะเป็นเมื่อปรับปรุงข้อมูลแล้ว และวิธีกำลังสองน้อยที่สุดเมื่อปรับปรุงข้อมูลแล้ว การเปรียบเทียบกระทำภายใต้เงื่อนไขของการแจกแจงของความคลาดเคลื่อนสุ่ม สัดส่วนของการปลอมปน ขนาดของข้อมูลผิดปกติ และขนาดตัวอย่าง ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล และทำการทดลองซ้ำ ๆ กัน 500 ครั้งในแต่ละสถานการณ์ที่กำหนด เพื่อคำนวณค่ารากที่สองของค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนกำลังสอง (RMSE) ของค่าพยากรณ์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. รูปแบบอัตตสัมพันธ์อันดับหนึ่ง (AR(1)) เมื่อข้อมูลผิดปกติมีการแจกแจงแบบปกติปลอมปน วิธีตัวประมาณภาวะน่าจะเป็นสูงสุดเมื่อปรับปรุงข้อมูลแล้ว จะให้ค่าความคลาดเคลื่อนในการพยากรณ์ต่ำสุดในสถานการณ์ที่ขนาดตัวอย่างเท่ากับ 40 ในทุกระดับของสเกลแฟกเตอร์ (5,10) ทุกระดับของสัดส่วนของการปลอมปน (0.03, 0.05,0.08, 0.10) และทุกระดับของสัมประสิทธิ์การถดถอย (0.3, 0.5, 0.6,0.7, 0.8) และวิธีกำลังสองน้อยที่สุดเมื่อปรับปรุงข้อมูลแล้วจะให้ค่าความคลาดเคลื่อนในการพยากรณ์ต่ำสุดในสถานการณ์ที่ขนาดตัวอย่างมีขนาดเพิ่มขึ้น(60, 80, 120) ในทุกระดับของสเกลแฟกเตอร์ (5, 10) ทุกระดับของสัดส่วนของการปลอมปน (0.03, 0.05, 0.08, 0.10) และทุกระดับของสัมประสิทธิ์การถดถอย (0.3, 0.5, 0.6, 0.7, 0.8) เมื่อข้อมูลผิดปกติมีการแจกแจงลาปลาช วิธีตัวประมาณภาวะน่าจะเป็นสูงสุดเมื่อปรับปรุงข้อมูลแล้วจะให้ค่าความคลาดเคลื่อนในการพยากรณ์ต่ำสุดในสถานการณ์ที่สัมประสิทธิ์การถดถอยเท่ากับ 0.5, 0.6, 0.7, 0.8 ในทุกระดับ ของ (...)(1,10) ทุกระดับของสัดส่วนของการปลอมปน (0.03, 0.05, 0.08,0.10) และทุกระดับของขนาดตัวอย่าง (40, 60, 80, 120) 2. รูปแบบค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่อันดับที่หนึ่ง (MA(1)) เมื่อข้อมูลผิดปกติมีการแจกแจงแบบปกติปลอมปน วิธีตัวประมาณภาวะน่าจะเป็นสูงสุดเมื่อปรับปรุงข้อมูลแล้วจะให้ค่าความคลาดเคลื่อนการพยากรณ์ต่ำสุด ในทุกสถานการณ์ เมื่อข้อมูลผลิดปกติมีการแจกแจงลาปลาซ โดยทั่วไปวิธีตัวประมาณภาวะน่าจะเป็นสูงสุดเมื่อปรับปรุงข้อมูลแล้วจะให้ค่าความคลาดเคลื่อนในการพยากรณ์ต่ำสุด แต่ในสถานการณ์ที่ขนาดตัวอย่างมีขนาดเท่ากับ 120 สัมประสิทธิ์การเคลื่อนที่เท่ากับ 0.3, 0.5 ในทุกระดับของ (...)(1,10) ทุกระดับของสัดส่วนของการปลอมปน (0.03, 0.05, 0.08, 0.10) วิธีกำลังสองน้อยที่สุดเมื่อปรับปรุงข้อมูลแล้วจะให้ค่าความคลาดเคลื่อนในการพยากรณ์ต่ำสุด |
| บรรณานุกรม | : |
สุพร ฉัตรแก้วรัตนกุล . (2538). การประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบอนุกรมเวลาเมื่อข้อมูลมีค่าผิดปกติ.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุพร ฉัตรแก้วรัตนกุล . 2538. "การประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบอนุกรมเวลาเมื่อข้อมูลมีค่าผิดปกติ".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุพร ฉัตรแก้วรัตนกุล . "การประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบอนุกรมเวลาเมื่อข้อมูลมีค่าผิดปกติ."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2538. Print. สุพร ฉัตรแก้วรัตนกุล . การประมาณค่าพารามิเตอร์ของตัวแบบอนุกรมเวลาเมื่อข้อมูลมีค่าผิดปกติ. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2538.
|
