การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ (1) พัฒนาตัวสถิติที่ใช้ตรวจสอบค่า ผิดปกติตามแนวทางของเบย์ให้สามารถใช้ตรวจสอบค่าผิดปกติได้ง่ายขึ้น โดยการ ประมาณตัวสถิติระยะทางคูลแบคก์ด้วยตัวสถิติ (~,K) และประมาณตัวสถิติระยะทาง L(,1) ด้วยตัวสถิติ (~,L(,1)) และ (^,L(,1)) ทั้ง 3 ตัวสถิติที่พัฒนาขึ้นมี พื้นฐานจากวิธีการแบบเบย์ที่ใช้การแจกแจงก่อนแบบไม่มีสารสนเทศ (2) เปรียบ เทียบผลการตรวจสอบค่าผิดปกติของตัวสถิติทั้ง 3 และของตัวสถิติ Generalized Extreme Studentized Deviate (GESD) ซึ่งใช้แนวทางแบบดั้งเดิมในการตรวจสอบ ค่าผิดปกติ ข้อมูลที่ใช้ในการตรวจสอบค่าผิดปกติได้จากการจำลองแบบและชุด ข้อมูลจริง ข้อมูลจากการจำลองแบบสุ่มจากประชากรที่มีการแจกแจงแบบปกติมาตรฐาน โดยใช้ขนาดตัวอย่าง 10, 20, 50 และ 80 และปะปนค่าผิดปกติ 1 ค่า โดยศึกษาค่า ผิดปกติ 3 ขนาด คือ ขนาดเล็ก (3(+,s)(2)) ขนาดกลาง (4(+,s)(2)) และขนาดใหญ่ (6(+,s)(2)) จากนั้นใช้ตัวสถิติ (~,K) , (~,L(,1)) , (^,L(,1)) และ GESD ตรวจสอบค่าผิดปกติในข้อมูลตัวอย่างที่จำลองแบบขึ้น โดยทำซ้ำ 2,000 ครั้ง ผลการวิจัยพบว่า 1. สำหรับข้อมูลตัวอย่างที่จำลองแบบ กรณีตัวอย่างขนาด 10 พบว่า สำหรับ ค่าผิดปกติขนาดเล็กและขนาดกลาง ตัวสถิติ (~,K) มีจำนวนการตรวจพบค่าผิดปกติ มากที่สุด ถัดมาคือ ตัวสถิติ (~,L(,1)) , (^,L(,1)) และ GESD ตามลำดับ ส่วน ค่าผิดปกติขนาดใหญ่พบว่าตัวสถิติ GESD มีจำนวนการตรวจพบค่าผิดปกติมากที่สุด ถัดมาคือตัวสถิติ (~,K , (^,L(,1)) และ (~,L(,1)) กรณี ขนาดตัวอย่าง 20 , 50 และ 80 พบว่า สำหรับค่าผิดปกติขนาดเล็ก ตัวสถิติ (~,K) มีจำนวนการตรวจพบ ค่าผิดปกติมากที่สุด ถัดมาคือ ตัวสถิติ (^,L(,1)) , (~,L(,1)) และ GESD ตาม ลำดับ ส่วนค่าผิดปกติขนาดกลางและขนาดใหญ่พบว่าตัวสถิติ GESD มีจำนวนการตรวจ พบค่าผิดปกติมากที่สุด ถัดมาคือ ตัวสถิติ (~,K) , (^,L(,1)) และ (~,L(,1)) ตามลำดับ 2. สำหรับชุดข้อมูลจริง ทำการศึกษาข้อมูล 3 ชุด คือ ข้อมูลของ Freeman พบว่าตัวสถิติ (~,K) , (~,L(,1)) และ (^,L(,1)) ตรวจพบค่าผิดปกติ 2 ค่า ส่วน ตัวสถิติ GESD ตรวจพบค่าผิดปกติ 1 ค่า ข้อมูลของ Darwin พบว่าตัวสถิติ (~,K) , (~,L(,1)) , (^,L(,1) และ GESD ตรวจพบค่าผิดปกติ 2 ค่า และข้อมูลของ Sacks et al. พบว่าตัวสถิติ (~,K) , (~,L(,1)) , (^L(,1)) และ GESD ตรวจพบ ค่าผิดปกติ 3 ค่า