การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพของบทเรียน นิทาน เพื่อเปรียบเทียบความสามารถทางการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนก่อน และหลังการใช้บทเรียนนิทาน และเพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อ บทเรียนนิทาน กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2545 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย จังหวัดกรุงเทพมหานคร โดยการสุ่มห้องเรียน 1 ห้อง ได้นักเรียนกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 50 คน ใช้วิธี การทดลอง โดยให้นักเรียนทำกิจกรรมการเรียนการสอนตามแผนการสอนบทเรียน นิทานที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น จำนวน 6 บท ใช้เวลาในการทดลอง 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 คาบเรียน คาบเรียนละ 50 นาที รวมทั้งสิ้น 18 คาบเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการสอนบทเรียนนิทาน จำนวน 6 แผน 2) แบบทดสอบวัดความสามารถภาษาอังกฤษก่อนและหลังการใช้บทเรียน นิทาน 3) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนนิทาน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ t-test แบบจับคู่ เพื่อเปรียบเทียบความสามารถทาง การเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนก่อนและหลังการใช้บทเรียนนิทานที่ผู้วิจัยสร้าง ขึ้น และใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในการหาค่าระดับความคิดเห็นของ นักเรียนที่มีต่อบทเรียนนิทาน ผลการวิจัยพบว่า 1. ประสิทธิภาพของบทเรียนนิทาน มีค่าเท่ากับ 93.10 / 82.24 ซึ่งถือว่ามี ประสิทธิภาพดีมาก 2. ความสามารถทางการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนหลังการใช้บทเรียนนิทาน สูงกว่าก่อน การใช้บทเรียนนิทานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. นักเรียนมีความคิดเห็นที่ดีต่อบทเรียนนิทานที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น