ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาบทบาทของขุนนางไทย เชื้อสายจีนในประเทศไทยสมัยรัชกาลที่ 3 รัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (พ.ศ.2367฿2453) ในด้านปัจจัยของการเข้าสู่ระบบราชการไทยของชาวจีน และบทบาทของขุนนางไทยเชื้อสายจีนที่มีผลต่อสภาพสังคมไทย พบว่าปัจจัย ที่ทำให้ชาวจีนเข้าสู่ระบบราชการไทยจนกลายเป็นขุนนางไทยคือชาวจีน มีความรู้ ความสามารถ และความชำนาญเฉพาะตัว ประกอบกับชาวจีน ต้องการหาผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากตำแหน่งราชการและการยอมรับ ฐานะการเป็นชนชั้นปกครองของไทย สำหรับทางการไทยเองก็ต้องการ ขุนนางไทยที่เป็นชาวจีนมาช่วยในการหารายได้ให้แก่คนหรอรัฐ และให้มาช่วยทางการไทยในการดูแลและควบคุมชาวจีนในชุมชนจีน ในสังคมไทยให้อยู่กันอย่างสงบสุขและไม่ก่อควาวุ่นวาย สำหรับบทบาท ของขุนนางไทยเชื้อสายจีนที่ผลต่อสังคมไทยมีหลายด้าน คือทางด้านเศรษฐกิจ ขุนนางไทยเชื่อสายจีนมีส่วนช่วยในการแสวงหารายได้ให้แก่ทางการไทย เป็นจำนวนมาก ทั้งจากการค้าสำเภาหลวง การเก็บภาษีอากร และการเก็บภาษี การผูกบี้ จากชาวจีนทำให้ทางการไทยสามารถนำรายได้ ดังกล่าวไปใช้ในการป้องกันและพัฒนาประเทศ ส่วนทางด้านการเมืองการปกครอง ขุนนางไทยเชื้อสายจีนก็ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ได้แก่ นายอำเภอจีนจางวางจีน ปลัดจีน กงสุลจีนในบังคับสยาม เจ้าเมือง เป็นต้น มีฐานะเท่ากับเป็นชนชั้นปกครองของไทยทำหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของชาวจีน ในเขตที่ตนรับผิดชอบอยู่ รวมทั้งการควบคุมชาวจีนมิให้ก่อนความวุ่นวาย ในสังคมไทย และการทำทะเบียนเพื่อให้ทางการไทยทราบว่ามีชาวจีน จำนวนเท่าไร ประกอบอาชีพอะไรในเขตของตน สำหรับทางด้านสังคมไทย ขุนนางไทยเชื้อสายจีนได้รับการยอมรับฐานะเป็นชนชั้นปกครองของไทย มีส่วนช่วยเหลือทางการไทยในการควบคุมชาวจีนในราชอาณาจักรไทย ให้ทำมาหากินกันอย่างสุจริตและไม่ก่อความวุ่นวายในสังคมไทย อีกทั้งมีการชักนำชาวจีนโพ้นทะเลให้เข้ามาตั้งถิ่นฐานและประกอบอาชีพสุจริต ในเขตที่ตนรับผิดชอบ ทำให้เขตของตนมีรายได้ยิ่งขึ้น และขุนนางไทยเชื้อสายจีน ยังมีส่วนช่วยในกิจการที่เป็นสาธารณะประโยชน์ของไทยเช่น การสร้างเรือรบ ให้กับทางราชการสร้างป้อม เป็นต้น และยังได้นำประเพณีบางอย่าง มาปฏิบัติในสังคมไทยซึ่งยังปฏิบัติสืบมาจนปัจจุบันนี้