วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษาแนวทางแสดงอารมณ์ขันของต้นฉบับเรื่องขำขัน ภาษาอังกฤษ ตลอดจนแนวทางการปรับบทแปลของนิตยสารสรรสาระ โดยศึกษาจากเรื่องขำขัน ที่นิตยสารสรรสาระได้แบ่งไว้ทั้งสิ้น 6 หัวข้อจากฉบับเดือนสิงหาคม 2543 ถึงเดือน กุมภาพันธ์ 2544 ได้แก่ 1) ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ 2) สารพัดสารพันวันทำงาน 3) หัวเราะ คือยาวิเศษ 4) เครื่องแบบเฮฮา 5) ตลกในรั้วมหาวิทยาลัย และ 6) ไฮเทคคลิกคัก จากการศึกษาแนวทางการแสดงอารมณ์ขันพบว่า มุขตลกในต้นฉบับเรื่องขำขันภาษาอังกฤษ มีลักษณะเป็นการไม่ปฏิบัติตามเกณฑ์ความร่วมมือในการสนทนา ประกอบด้วยสร้างบทสนทนาที่ ผิดจากความเป็นจริง ให้ข้อมูลมากหรือน้อยเกินไป เสนอประเด็นที่ไม่สอดคล้องกัน ตลอดจนเสนอประเด็นกำกวม จากการศึกษาแนวทางการปรับบทแปลพบว่า ผู้แปลได้ปรับบททั้งระดับคำและระดับประโยค เพื่อแก้ไขข้อจำกัดที่พบในการแปล รวมทั้งปรับการเสนอมุขตลกให้สอดคล้องกับบริบททาง ภาษาและวัฒนธรรมของผู้อ่าน การเลือกแนวทางการถ่ายทอดความหมายที่เหมาะสม ตลอดจนความเข้าใจบริบท ทางภาษาและวัฒนธรรมของผู้แต่งมีผลต่อระดับความขำขันของบทแปล หากผู้แปลเห็นว่าไม่ สามารถรักษาความหมายเดิมตามต้นฉบับ หรือเห็นว่าเมื่อแปลแล้วอาจไม่สามารถลื่ออารมณ์ขัน ได้ดีพอก็สามารถปรับบทเพื่อเน้นอารมณ์ขันของเรื่องโดยไม่จำเป็นว่าต้องรักษาความหมาย ตามต้นฉบับ