การวิจัยชิ้นนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (qualitative research) เพื่อศึกษา ทัศนคติเกี่ยวกับจริยธรรมในวิชาชีพนักจัดรายการวิทยุไทย (Ethics of The Thai Disc Jockey) โดยใช้วิธีการศึกษา 2 ส่วน คือ การศึกษาจากเอกสารซึ่งเป็นแนวคิดทฤษฎีและ องค์ความรู้ในหลักจริยธรรมทางด้านสื่อสารมวลชน ประกอบกับการศึกษาโดยใช้แบบสอบถาม ผู้ฟังวิทยุ จำนวน 100 คน และสัมภาษณ์นักวิชาการด้านสื่อสารมวลชน จำนวน 5 คน นักจัด รายการวิทยุ จำนวน 5 คน ผลการศึกษานี้พบว่า นักจัดรายการวิทยุมีลักษณะเป็นวิชาชีพที่มีความสำคัญในการ ให้ข่าวสาร ความรู้ การวิพากษ์วิจารณ์ และให้ความบันเทิงแก่ประชาชน จัดได้ว่าเป็น สื่อมวลชนแขนงหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อสังคม และมีลักษณะการดำเนินงานในเชิงธุรกิจควบคู่ ไปกับการทำเพื่อสาธารณะ ดังนั้นจึงได้มีการจัดตั้งเป็นสมาคมทางวิชาชีพโดยกำหนดกรอบ จริยธรรมในวิชาชีพเพื่อนำมาใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงาน แนวความคิดเกี่ยวกับนักจัด รายการวิทยุได้รับอิทธิพลถ่ายทอดมาจากประเทศตะวันตกโดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา และอังกฤษ ในช่วงศตวรรษที่ 20 ส่วนหลักจริยธรรมในวิชาชีพที่นักจัดรายการวิทยุไทยใช้ในการดำเนิน รายการมาจากหลักธรรมคำสั่งสอนในพระพุทธศาสนา และจากแนวคิดเกี่ยวกับจริยธรรมวิชาชีพ ทางตะวันตกซึ่งตรงกับทฤษฎีความรับผิดชอบต่อสังคม นอกจากนี้ยังเกิดจากจิตสำนึกในตนเอง การอบรมสั่งสอนจากครอบครัว โรงเรียน ประสบการณ์ และจากการเรียนรู้ทางสังคมอีกด้วย การวิจัยในส่วนของแบบสอบถามและการสัมภาษณ์มีจุดประสงค์เพื่อต้องการทราบทัศนคติ ความคิดเห็นเกี่ยวกับจริยธรรมในวิชาชีพนักจัดรายการวิทยุไทย พบว่าจริยธรรมมีความ จำเป็นมากในการนำมาควบคุมความประพฤติของนักจัดรายการวิทยุไทย และจริยธรรมที่สำคัญ ของนักจัดรายการวิทยุไทยคือ ความรับผิดชอบ นักจัดรายการวิทยุควรมีความรับผิดชอบต่อ สังคมส่วนรวม ร่วมรับรู้ปัญหาและร่วมแก้ปัญหา และไม่ใช้อำนาจหน้าที่เพื่อประโยชน์ ของตน ส่วนสิ่งที่ควรส่งเสริมคือ นักจัดรายการวิทยุควรมีความตระหนักในวิชาชีพรู้จัก บทบาทหน้าที่ของตนเอง มีจริยธรรมในตนเอง มีจิตสำนึก รู้จักควบคุมตนเอง โดยมีภาครัฐ, เอกชน (สื่อมวลชน) และประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมตรวจสอบ