งานวิจัยนี้ได้ศึกษาการเปลี่ยนแปลงปริมาณเอนไซม์เบต้า-กลูโคซิเดส (ดาล โคชิเนส) และดาลโคชินิน กลูโคไซด์ในเมล็ดพะยูงในระยะต่าง ๆ ของการสร้างเมล็ด, การงอก และการ พัฒนาของต้นอ่อน เพื่อเป็นข้อมูลสำหรับการศึกษาหน้าที่ของเอนไซม์และสับสเตรทธรรมชาติ นี้ในเมล็ดพะยูงต่อไป จากการศึกษาพบว่าดาลโคชิเนส แะลดาลโคชินิน กลูโคไซด์เริ่มพบในเมล็ดอ่อน อายุ 11 สัปดาห์หลังออกดอก สารทั้งสองชนิดมีปริมาณเพิ่มขึ้นระหว่างการเจริญของเมล็ด และปริมาณสูงสุด 15 สัปดาห์หลังออกดอก ระหว่างที่เมล็ดกำลังแห้ง ปริมาณของดาลโคชินิน กลูโคไซด์ และดาลโคชินิน ลดลงเล็กน้อย และถูกสะสมไว้ในเมล็ดแห้งเมื่ออายุ 20 สัปดาห์ หลังออกดอก ในขณะที่เมื่อศึกษาการงอกของเมล็ดพะยูง พบว่าปริมาณดาลโคชิเนสเพิ่มขึ้น ในระยะหลังของการงอกก แต่ดาลโคชินิน กลูโคไซด์ถูกย่อยเป็นเอไกลโคนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หลังจากที่เมล็ดงอกและเจริญเป็นต้นอ่อน ได้ศึกษาดาลโคชิเนส และดาลโคชินิน กลูโคไซด์ ในส่วนต่าง ๆ ของต้นอ่อน พบว่าทั้งเอนไซม์และสับสเตรทธรรมชาติสะสมอยู่ที่ใบเลี้ยง เป็นส่วนใหญ่ตลอดระยะเวลาที่ใบเลี้ยงยังติดอยู่ที่ต้นอ่อน แต่มีการสะสมในลำต้นและราก เพียงเล็กน้อยเท่านั้น และไม่พบสารทั้งสองเลยในใบแท้ที่กำลังเจริญ ซึ่งจากการทดลอง แสดงให้เห็นว่าทั้งดาลโคชิเนสและดาลโคชินิน กลูโคไซด์สะสมอยู่ในใบเลี้ยง