วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการแปลและการปรับบทที่ใช้ ในการแปลวรรณกรรมพุทธศาสนาจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ ซึ่งเนื้อหาในการศึกษาวิธีการแปลแบ่งเป็นสามส่วนคือ การแปลเนื้อหาโดยรวม การแปล พุทธพจน์ และการแปลศัพท์ทางพุทธศาสนา จากผลการศึกษาพบว่ามีการใช้ทั้งวิธีการแปลแบบตรงตัวและการแปลแบบเอาความใน การแปลเนื้อหาโดยรวม การแปลพุทธพจน์จะใช้วิธีการแปลแบบตรงตัวเป็นส่วนใหญ่ โดยผู้แปล จะรักษารูปแบบการเขียนพุทธพจน์ตามต้นฉบับภาษาไทย ส่วนวิธีการแปลคำศัพท์ ทางพุทธศาสนาแบ่งได้เป็นสามวิธี ได้แก่ การทับศัพท์ การแปลตรงตัว และการใช้ทั้ง วิธีทับศัพท์และแปลตรงตัว การวิเคราะห์วิธีการปรับบทแปลแบ่งออกเป็นสามระดับ คือ ระดับคำ ระดับประโยค และระดับที่เหนือกว่าระดับประโยค สรุปได้ว่า ในระดับคำผู้แปลใช้วิธีปรับบทแปล 5 วิธี อันได้แก่ การเติมความหมาย การเพิ่มคำหรือวลี การตัดคำและวลี การใช้คำที่มีความหมาย ทั่วไปแทนที่คำที่มีความหมายทางวัฒนธรรม และการใช้คำศัพท์ทางวัฒนธรรมที่มีความหมาย เทียบเคียงกัน ในระดับประโยคผู้แปลใช้วิธีปรับบทแปล 3 วิธีได้แก่ การปรับลำดับความคิด การปรับรูปกรรมวาจก และการเพิ่มประธาน และในระดับที่เหนือกว่าระดับประโยคใช้การ ปรับบทแปล 3 วิธีคือ การปรับลำดับความคิด การตัด และการใช้เชิงอรรถ ผลการศึกษาของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการแปลและการปรับ บทแปลได้