การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาถึงผลของการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ ความรู้ต่อความพร่องในการดูแลตนเองของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคหัวใจรูห์มาติค โดยใช้กรอบ ทฤษฎีความพร่องในการดูแลตนเองของโอเร็มเป็นแนวทางในการศึกษา กลุ่มตัวอย่างประกอบ ด้วยกลุ่มผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคหัวใจรูห์มาติคซึ่งมารับบริการที่คลินิกโรคหัวใจเด็ก แผนกผู้ป่วย นอกโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ระหว่างเดือนมีนาคม 2543 ถึงกันยายน 2543 จำนวน 46 ราย เลือกตัวอย่างแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนดโดยการสุ่มแบ่งกลุ่มเป็นกลุ่มควบคุม 23 ราย และกลุ่มทดลอง 23 ราย กลุ่มควบคุมได้รับบริการตามปกติจากคลินิก สำหรับกลุ่มทดลองได้รับการ พยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้จากผู้วิจัยและได้รับเอกสารการให้ความรู้เกี่ยวกับการดูแล ตนเองของเด็กวัยเรียนโรคหัวใจรูห์มาติคที่จัดทำโดยผู้วิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบ สัมภาษณ์ความพร่องในการดูแลตนเองของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคหัวใจรูห์มาติคซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น ผลการวิจัยพบว่าค่าเฉลี่ยคะแนนความพร่องในการดูแลตนเองของกลุ่มทดลองภายหลัง ได้รับการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (~iP~i<.001) ผลการศึกษาครั้งนี้สนับสนุนทฤษฎีการพยาบาลของโอเร็มที่กล่าวว่า ระบบ การพยาบาลมีความสำคัญในการลดความพร่องในการดูแลตนเองและช่วยพัฒนาความสามารถ ในการดูแลตนเองของผู้ป่วยเด็กโดยการใช้การพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ พร้อมกันนี้ ผู้วิจัยได้เสนอแนะการนำผลการศึกษาไปใช้ในผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคหัวใจรูห์มาติคและโรค เรื้อรังอื่นๆ