การวิจัยครั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบมโนทัศน์เกี่ยวกับมิตรภาพของเด็กปฐมวัยและวัยประถมศึกษา เขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 3 และชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนทับทองกรุงเทพมหานคร จำนวน 120 คน โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มเด็กอนุบาลปีที่ 3 มีเด็กหญิง 30 คน และเด็กชาย 30 คน และกลุ่มเด็กประถมศึกษาปีที่ 3 ซึ่งมีเด็กหญิง 30 คน และเด็กชาย 30 คน ผู้วิจัยได้ทำการทดสอบกลุ่มตัวอย่างเป็นรายบุคคลโดยใช้การตรวจสอบ 2 วิธีคือ การสัมภาษณ์และให้เด็กเลือกภาพที่แสดงถึงความเป็นเพื่อนจากภาพที่กำหนดให้ จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาจัดจำแนกประเภทของมมิตรภาพออกเป็น 5 ลักษณะคือ การช่วยเหลือ การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การทำกิจกรรมร่วมกัน ความใกล้ชิดทางกายและความคล้ายคลึงกันของลักษณะทางกาย วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง ผลการวิจัยพบว่า 1. เด็กวัยประถมศึกษามีคะแนนมโนทัศน์เกี่ยวกับมิตรภาพในลักษณะการช่วยเหลือมากกว่าเด็กปฐมวัยอย่างมีนัยสำคัญ (p < .001) 2. เด็กวัยประถมศึกษามีคะแนนมโนทัศน์เกี่ยวกับมิตรภาพในลักษณะการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่มากกว่าเด็กปฐมวัยอย่างมีนัยสำคัญ (p < .01) 3. เด็กปฐมวัยมีคะแนนมโนทัศน์เกี่ยวกับมิตรภาพในลักษณะการทำกิจกรรมร่วมกันมากกว่าเด็กวัยประถมศึกษาอย่างมีนัยสำคัญ (p < .001) 4. เด็กปฐมวัยมีคะแนนมโนทัศน์เกี่ยวกับมิตรภาพในลักษณะความใกล้ชิดทางกายมากกว่าเด็กวัยประถมศึกษาอย่างมีนัยสำคัญ (p < .001) 5. เด็กปฐมวัยมีคะแนนมโนทัศน์เกี่ยวกับมิตรภาพในลักษณะความคล้ายคลึงกันของลักษณะทางกายมากกว่าเด็กวัยประถมศึกษาอย่างมีนัยสำคัญ(p < .001) 6. ไม่มีความแตกต่างของคะแนนมโนทัศน์เกี่ยวกับมิตรภาพในทุก ๆลักษณะระหว่างเด็กหญิงและเด็กชาย