การรับผู้ป่วยจิตเวชไว้รักษาในโรงพยาบาลมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้การรักษาที่ถูกต้องและ เหมาะสม แต่พบว่ามีผู้ป่วยจำนวนหนึ่งใช้เวลารักษานานกว่าปกติ ดังนั้นผู้วิจัยจึงต้องการศึกษา ถึงลักษณะผู้ป่วยจิตเวชที่รับการรักษาระยะยาว ในโรงพยาบาลจิตเวช นานกว่า 1 ปี โดย ศึกษาลักษณะทั่วไปของผู้ป่วยจิตเวช ลักษณะภาวะสุขภาพทั่วไป ลักษณะการรักษา และการ พยาบาลที่ได้รับ โดยศึกษาจากข้อมูลในรายงานของผู้ป่วยที่จำหน่ายแล้ว ของโรงพยาบาลเจ้าพระยา และโรงพยาบาลศรีธัญญา จำนวน 100 ฉบับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ และหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) ผู้ป่วยจิตเวชที่รับการรักษาระยะยาวในโรงพยาบาลจิตเวช ส่วนใหญ่ป่วยเป็นโรคจิตเภท รับการรักษาในโรงพยาบาลโดยเฉลี่ย 5 ปี ไม่มีสวัสดิการและการ ประกันสุขภาพ มีอายุต่ำกว่า 40 ปี เป็นโสด เพศชายพบมากกว่าเพศหญิงเล็กน้อย (2) ลักษณะ ภาวะสุขภาพเมื่อแรกรับ ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีอาการทางจิตกำเริบ และการปฏิบัติหน้าที่ต่างๆ เสียไป ก่อนจำหน่ายอาการทางจิตได้ทุเลาลง (3) การรักษาที่ได้รับ พบว่า ผู้ป่วยทุกรายได้รับการรักษา โดยจิตแพทย์ ได้รับยาต้านโรคจิตและการรักษาด้วยกลุ่มกิจกรรมบำบัด และเกือบทุกรายได้รับยา ต้านพาร์คินสัน ผู้ป่วยส่วนใหญ่ได้รับการตรวจเยี่ยมจากจิตแพทย์ต่อเมื่อได้รับรายงานจากพยาบาล วิชาชีพเท่านั้น (4) การพยาบาลที่ได้รับ พบว่า พยาบาลจิตเวชได้ทำการประเมินสภาพจิตผู้ป่วย เมื่อแรกรับเพียงบางรายการเท่านั้น แต่ได้มีการเฝ้าสังเกตอาการที่เปลี่ยนแปลงและรายงานให้ จิตแพทย์ทราบ ดูแลให้ผู้ป่วยได้รับยาอย่างครบถ้วนและเฝ้าดูอาการข้างเคียง พยาบาลจิตเวชยัง ขาดการสอนเกี่ยวกับยาและขาดการวางแผนการจำหน่ายผู้ป่วย การพัฒนาคุณภาพการรักษาและการพยาบาลแก่ผู้ป่วยจิตเวชที่รับการรักษาระยะยาวใน โรงพยาบาลจิตเวช จึงควรวางแผนโดยกระทำร่วมกันระหว่างทีมสหวิชาชีพ พยาบาลจิตเวชเอง ควรมีการประเมินภาวะจิตสังคมแก่ผู้ป่วยทุกราย และควรพัฒนาการบันทึกข้อมูลในเวชระเบียน อย่างสมบูรณ์