งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาแนวทางการใช้ที่ว่างในการสื่อสารบุคลิกภาพของงานออกแบบเรขศิลป์ 2 มิติ จากประวัติศาสตร์เรขศิลป์ประกอบด้วยเรขศิลป์ 8 สไตล์ได้แก่ 1. อาร์ต แอนด์ คราฟท์ 2. อาร์ตนูโว 3. ฟิวเจอร์ริสม์ 4. ดาด้าริสม์ 5. อาร์ต เดคโค 6. คอนสตรัคทิวิสม์7. เดอสไตล์ และ 8. บาวเฮาส์ การดำเนินการวิจัย ประกอบด้วยการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างผลงานเรขศิลป์ในประวัติศาสตร์ และการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการใช้ที่ว่างเพื่อนำไปเป็นหลักเกณฑ์ในการวิเคราะห์ผลงานเรขศิลป์ กำหนดการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified RandomSampling) หลังจากนั้นนำผลงานที่ได้จากการสุ่มตัวอย่างมาคัดเลือกโดยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญทางด้านการออกแบบเรขศิลป์ 9 ท่าน จากหน่วยงานภาครัฐ และภาคเอกชน เป็นผู้คัดเลือกผลงาน สรุปได้ผลงานจำนวนทั้งสิ้น131 ชิ้น จากการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการใช้ที่ว่าง สามารถสรุปวิธีการสำหรับใช้ในการวิเคราะห์ผลงานเรขศิลป์ได้ 4 หัวข้อ ได้แก่ 1. ภาพและพื้นภาพ (Figure and Ground) 2. รูปทรงและกรอบภาพ (Elementand Frame of Reference) 3. รูปแบบของที่ว่าง (Type of Space)และ 4. โครงสร้างการจัดองค์ประกอบ (Structure) ผลการวิจัย ได้แนวการใช้ที่ว่างเพื่อสื่อสารบุคลิกภาพทั้งหมด 24บุคลิก ได้แก่ 1. ทางการ 2. เข้มงวด 3. ประณีต 4. วัฒนธรรม5. ร่ำรวย 6. ซับซ้อน 7. สง่า หรูหรา 8. สง่างาม อ่อนช้อย9. ผู้หญิง 10 มีชีวิตชีวา 11. โชติช่วงโลดโผน 12. สะอาด13. พลวัต 14. เคลื่อนไหว 15. มีพลัง 16. รุนแรง 17. อิสระ18. รวดเร็ว 19. ปั่นป่วนสับสน 20. ใหญ่ โดดเด่น 21. เรียบง่าย22. แข็งแรง 23. กลมกลืน และ 24. เน้นประโยชน์ใช้สอย