การขาดการเตรียมความพร้อมของหัวหน้าหอผู้ป่วย มีผลต่อพฤติกรรมการบริหารงานของ หัวหน้าหอผู้ป่วย และส่งผลกระทบต่อระบบการบริหารงาน การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษา พฤติกรรมการบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วย ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะส่วนบุคคล แรงจูงใจ และพฤติกรรมการบริหารงาน และศึกษาความสามารถอธิบายพฤติกรรมการบริหารงาน ของหัวหน้าหอผู้ป่วย โดยใช้คุณลุกษณะส่วนบุคคลและแรงจูงใจเป็นตัวอธิบาย กลุ่มตัวอย่าง คือ หัวหน้าหอผู้ป่วย กลุ่มงานการพยาบาลที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลทั่วไป 25 แห่ง สังกัดกองโรงพยาบาล ภูมิภาค สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข จำนวน 308 คน เลือกกลุ่มตัวอย่าง โดยวิธีการสุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับพฤติกรรมการบริหารงาน และแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา และ ทดสอบความเที่ยงด้วยวิธีของครอนบาช มีค่าความเที่ยง .89 และ .92 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ทดสอบ สมมติฐานการวิจัยได้แก่ ไคสแควร์ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และ การวิเคราะห์การถดถอย พหุแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยส่วนใหญ่ (ร้อยละ 53.7) อยู่ใน ระดับดี ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยคือ คุณลักษณะ ส่วนบุคคลด้านอายุ ระยะเวลาปฏิบัติงานในหน้าที่หัวหน้า ฐานะเศรษฐกิจ ปัจจัยจูงใจด้านความสำเร็จ ในงาน การได้รับการยอมรับนับถือ ลักษณะของงาน ความรับผิดชอบ ปัจจัยค้ำจุนด้านนโยบายและการ บริหาร การปกครองบังคับบัญชา ความมั่นคงในงาน สัมพันธภาพกับผู้บังคับบัญชา เพื่อนร่วมงาน และ ผู้ใต้บังคับบัญชา โอกาสได้รับความก้าวหน้า และสถานภาพทางการงาน ตัวแปรที่สามารถอธิบาย พฤติกรรมการบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยคือ ระยะเวลาปฏิบัติงานในหน้าที่หัวหน้า ปัจจัยจูงใจด้าน การได้รับการยอมรับนับถือ ลักษณะของงาน ปัจจัยค้ำจุนด้านสัมพันธภาพกับผู้ใต้บังคับบัญชา สถานภาพ ทางการงาน และเงินเดือนและสวัสดิการ โดยสามารถร่วมกันอธิบายพฤติกรรมการบริหารงาน ของ หัวหน้าหอผู้ป่วยได้ร้อยละ 35.74 จากผลการวิจัยได้ให้ข้อเสนอแนะแก่ผู้บริหารโรงพยาบาล ควรพิจารณาสนับสนุนปัจจัยจูงใจและ ปัจจัยค้ำจุนแก่หัวหน้าหอผู้ป่วยตามความจำเป็นของแต่ละหน่วยงาน