| ชื่อเรื่อง | : | การรับรู้สมรรถนะในตนเอง และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรัง |
| นักวิจัย | : | อุบล จิบสมานบุญ |
| คำค้น | : | การรับรู้สมรรถนะในตนเอง , พฤติกรรมการดูแลตนเอง , ผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรัง , PERCEIVED SELF-EFFICACY , SELF-CARE BEHAVIOR , CHRONIC RENAL FAILURE PATIENTS |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2542 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=44158 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ไตวายเรื้อรังเป็นโรคเรื้อรังที่มีการดำเนินโรคอย่างช้าๆ ทำให้มีการเสื่อมหน้าที่ ของไตไปเรื่อยๆ และไม่สามารถแก้ไขให้กลับคืนมาเป็นปกติได้ ผู้ป่วยจะมีสุขภาพเสื่อมโทรม จนกลายเป็นภาระของครอบครัวและสังคม ดังนั้นผู้ป่วยเหล่านี้ควรได้รับการรักษาตั้งแต่ระยะ เริ่มแรกโดยวิธีการรักษาแบบประคับประคอง ต้องปฏิบัติกิจกรรมการดูแลตนเองอย่างถูกต้อง เหมาะสมสอดคล้องกับแผนการรักษาเพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อน การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่ออธิบายการรับรู้สมรรถนะในตนเอง พฤติกรรมการดูแลตนเอง และอำนาจการทำนาย ของการรับรู้สมรรถนะในตนเองและปัจจัยพื้นฐานที่มีผลต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วย โรคไตวายเรื้อรังที่ได้รับการรักษาแบบประคับประคอง โดยใช้วิธีวิจัยเชิงบรรยายและเลือก กลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญจากผู้ป่วยที่เข้ารับการตรวจรักษาที่คลินิกโรคไตแผนกผู้ป่วยนอก ของโรงพยาบาลราชวิถี โรงพยาบาลรามาธิบดี และโรงพยาบาลพระมงกุฏเกล้า จำนวน 150 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสัมภาษณ์การรับรู้สมรรถนะในตนเอง และแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมการดูแลตนเอง วิเคราะห์ ข้อมูลโดยการคำนวณค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ พหุคูณ และอำนาจการทำนายโดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยการรับรู้สมรรถนะในตนเองโดยรวมอยู่ในระดับดี (X(-)=3.42, S.D.=0.42) และคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการดูแลตนเองโดยรวมอยู่ในระดับ ค่อนข้างดี (X(-)=3.33, S.D.=0.24) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรม การดูแลตนเองที่จำเป็นโดยทั่วไป และพฤติกรรมการดูแลตนเองที่จำเป็นตามระยะพัฒนาการอยู่ใน ระดับค่อนข้างดี (X(-)=3.20, S.D.=2.09 X(-)=3.39, S.D.=0.64 ตามลำดับ) ส่วนคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการดูแลตนเองที่จำเป็นตามการเบี่ยงเบนทางสุขภาพอยู่ในระดับดี (X(-)=3.54, S.D.=0.28) เมื่อวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่า การรับรู้สมรรถนะ ในตนเองและอายุ สามารถทำนายพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรังที่ได้รับการ รักษาแบบประคับประคองได้ร้อยละ 29.10 ผลการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่าพยาบาล ผู้เกี่ยวข้องในการดูแลผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรังควรส่งเสริมให้ผู้ป่วยมีการรับรู้สมรรถนะใน ตนเองและควรสอนผู้ป่วยให้มีการดูแลตนเองโดยคำนึงถึงอายุของผู้ป่วย ซึ่งจะก่อให้เกิดแรงจูงใจ ให้ผู้ป่วยมีพฤติกรรมการดูแลตนเองที่ดีตลอดไป |
| บรรณานุกรม | : |
อุบล จิบสมานบุญ . (2542). การรับรู้สมรรถนะในตนเอง และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรัง.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. อุบล จิบสมานบุญ . 2542. "การรับรู้สมรรถนะในตนเอง และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรัง".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. อุบล จิบสมานบุญ . "การรับรู้สมรรถนะในตนเอง และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรัง."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2542. Print. อุบล จิบสมานบุญ . การรับรู้สมรรถนะในตนเอง และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรัง. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2542.
|
