| ชื่อเรื่อง | : | ผลของการฝึกเดินบนสายพานเลื่อนต่อความสามารถในการเดินในผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกอายุ 9-18 ปี |
| นักวิจัย | : | ศุลีพร ชีวะพาณิชย์ |
| คำค้น | : | HEMIPLEGIA , TREADMILL , WALKING PERFORMANCE , GAIT |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2542 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=44045 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ความมุ่งหวังอย่างหนึ่งของผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกที่เดินเองได้แล้วคือต้องการเพิ่ม ความเร็วในการเดินได้อย่างสมเหตุสมผลและมีความสามารถในการเดินที่ดีขึ้น การศึกษานี้มี วัตถุประสงค์เพื่อทดสอบว่าการฝึกเดินบนสายพานเลื่อนมีความเป็นไปได้ต่อการเปลี่ยนแปลงความ สามารถในการเดิน ผู้เข้าร่วมการศึกษาเป็นผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกจำนวน 18 คน อายุ 9-18 ปี แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 9 คน ซึ่งได้รับการรักษาด้วยวิธีการทางกายภาพบำบัดที่ใช้กันโดยทั่วไป และอีกกลุ่มเป็นกลุ่มทดสอบ 9 คน ซึ่งได้รับการรักษาทั้งด้วยวิธีการทางกายภาพบำบัดที่ใช้ กันโดยทั่วไปและการฝึกเดินบนสายพานเลื่อน การประเมินผลของการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการ เดินแบ่งเป็น 3 ประเภทได้แก่ การวิเคราะห์หาตัวแปรของการเดินที่ขึ้นกับเวลา-ระยะทาง (ได้แก่ ความเร็ว, ความถี่, ความยาวก้าว, ความยาว 1 รอบการก้าว, ความกว้างของการก้าว), ดัชนีการ ใช้พลังงานในการเดิน, ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาทั้งสองข้างจำนวน 6 กลุ่ม (กลุ่มกล้าม เนื้องอและเหยียดของข้อต่อสะโพก, ข้อเข่า และข้อเท้า) โดยทำการวัดก่อนการรักษา, ภายหลัง การรักษา 6 สัปดาห์ และภายหลังการรักษา 12 สัปดาห์ ผลการศึกษา หลังจากการรักษา 6 สัปดาห์ พบว่า ค่าความยาว 1 รอบของการก้าวของขาข้างปกติ (p=0.018) และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ กลุ่มเหยียดของข้อเท้าข้างเป็นอัมพาต (p=0.004) ของผู้ป่วยในกลุ่มทดสอบเปลี่ยนแปลงไปอย่าง มีนัยสำคัญในกลุ่มควบคุม หลังการรักษา 12 สัปดาห์พบว่าผู้ป่วยในกลุ่มทดสอบยังคงแสดงการ เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญอย่างต่อเนื่อง โดยพบการเพิ่มขึ้นของ ความเร็วในการเดิน (p= 0.005), ความยาวก้าว (p=0.034) และความยาว 1 รอบของการก้าว (p=0.001) ของขาข้างปกติ, ความ ยาวก้าว (p=0.007) และความยาว 1 รอบของการก้าว (p=0.002) ของขาข้างที่เป็นอัมพาต นอกจาก นี้ยังพบการเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัดของกลุ่มกล้ามเนื้องอของข้อเท้าของขาข้างปกติ (p=0.004), กลุ่มกล้ามเนื้อเหยียดของข้อสะโพก (p=0.048) ข้อเข่า (p=0.038) และข้อเท้า (p=0.001) ของขาข้างที่เป็นอัมพาต จากการวัดค่าดัชนีการใช้พลังงานในการเดินทั้งสองช่วงนั้นไม่พบ ความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างผู้รับการทดสอบทั้งสองกลุ่ม การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการ ฝึกเดินบนสายพานเลื่อนมีส่วนในการช่วยเพิ่มความสามารถในการเดินแก่ผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีก ได้ กลวิธีของการฝึกเดินที่ใช้ในการศึกษานี้น่าที่จะนำไปใช้ในการฝึกเพื่อเพิ่มความสามารถ ในการเดินสำหรับผู้ป่วยที่มีความผิดปกติของการเดินซึ่งเป็นมานานแล้วได้ |
| บรรณานุกรม | : |
ศุลีพร ชีวะพาณิชย์ . (2542). ผลของการฝึกเดินบนสายพานเลื่อนต่อความสามารถในการเดินในผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกอายุ 9-18 ปี.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ศุลีพร ชีวะพาณิชย์ . 2542. "ผลของการฝึกเดินบนสายพานเลื่อนต่อความสามารถในการเดินในผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกอายุ 9-18 ปี".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ศุลีพร ชีวะพาณิชย์ . "ผลของการฝึกเดินบนสายพานเลื่อนต่อความสามารถในการเดินในผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกอายุ 9-18 ปี."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2542. Print. ศุลีพร ชีวะพาณิชย์ . ผลของการฝึกเดินบนสายพานเลื่อนต่อความสามารถในการเดินในผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกอายุ 9-18 ปี. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2542.
|
