การศึกษานี้เป็นการเปรียบเทียบลักษณะการเดินระหว่างขาปกติกับขาอัมพาตในผู้ป่วย อัมพาตครึ่งซีกและระหว่างขาทั้ง 2 ข้างของผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกกับขาขวาของคนปกติ จำนวน กลุ่มละ 15 คน ที่มีอายุ, น้ำหนักและส่วนสูงใกล้เคียงกัน เก็บข้อมูลการเดินด้วยวิธีการ บันทึกภาพวีดีทัศน์แบบ 2 มิติ ตัวแปรที่ทำการศึกษาได้แก่ มุมของข้อตะโพก ข้อเข่าและข้อเท้า ในระนาบหน้าหลัง มุมของกระดูกเชิงกราน ข้อตะโพกและเท้าในระนาบซ้ายขวา รวมทั้งค่าระยะทาง และเวลาของการเดิน โดยมี modified pressure switches สำหรับแบ่งจังหวะของการเดิน ผู้เข้า ร่วมการศึกษาติดเครื่องหมายแสดงตำแหน่งที่ปุ่มกระดูกบนร่างกายทั้งซ้ายและขวาจำนวน 20 เครื่องหมาย จากนั้นให้ผู้เข้าร่วมการศึกษาเดินในระยะทาง 10 เมตรไปและกลับจำนวน 3 รอบ โดยมีการบันทึกภาพขณะเดินทางด้านหน้าและด้านข้างด้วยกล้องถ่ายวีดีโอที่วางอยู่ทางด้านหน้า และด้านข้างของเส้นทางเดิน นำภาพที่บันทึกได้มาผ่านขบวนการทางคอมพิวเตอร์ โดยใช้ Video Blaster Card ร่วมกับโปรแกรม PhotoStyler เพื่ออ่านค่ามุมของการเคลื่อนไหวและค่าระยะทาง และเวลาของการเดิน ผลการศึกษาพบว่า ในกลุ่มผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกเมื่อเปรียบเทียบระหว่างขาปกติกับขา อัมพาต พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของการเคลื่อนไหวของข้อเท้าและเท้าขณะเดินใน จังหวะ initial contact และ midstance

มุมข้อเข่าและข้อเท้าขณะเดินในจังหวะ initial swing

และมุมข้อสะโพก, ข้อเข่าและข้อเท้าขณะเดินในจังหวะ midswing

รวมทั้งค่าของระยะ ทางและเวลาของการเดิน (p<0.05) เมื่อเปรียบเทียบระหว่างคนปกติกับผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีก พบว่าค่ามุมการเคลื่อนไหวระหว่างขาขวาในคนปกติกับขาอัมพาต (p<0.05) และขาขวาในกลุ่มคนปกติ กับขาปกติในผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ในบางข้อ ต่อและค่าระยะทางและเวลาในการเดิน (p<0.01) ผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกแสดงรูปแบบการเคลื่อน ไหวของข้อต่อที่หลากหลายระหว่างการเดิน ความแตกต่างที่คงที่ระหว่างคนปกติและผู้ป่วยอัมพาต ครึ่งซีกคือ ผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกมีความเร็วในการเดิน, จำนวนก้าวต่อนาทีและระยะก้าวเดิน น้อยกว่าคนปกติ แต่ใช้เวลาในการเดิน 1 รอบวงจรการเดินมากกว่าคนปกติ ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นค่าตัวแปรเชิงปริมาณของความแตกต่างในลักษณะการเดินระหว่าง ผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกกับคนปกติที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการกำหนดแนวทางในการฟื้นฟูการ เดินให้กับผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกได้ นอกจากนี้เทคนิคการวิเคราะห์การเดินที่ใช้ในการศึกษา นี้เป็นวิธีที่มีความน่าเชื่อถือ ง่ายและราคาไม่แพง ดังนั้นการวิเคราะห์การเดินของการ ศึกษานี้จึงสามารถใช้เป็นวิธีการตรวจประเมินการเดินสำหรับผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีกในทางคลินิก ได้อย่างมีประสิทธิภาพ