วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความหมาย ความสำคัญและความ เป็นมาของเพลงประจำ วิเคราะห์ลักษณะเฉพาะของเพลงประจำในวงปี่พาทย์มอญ และบันทึก ทำนองเพลงประจำโดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธี มานุษยดนตรีวิทยาในประเด็นที่พบร่วมกัน คือ บันไดเสียง, รูปแบบ, ทำนองบ่งชี้การหมด วรรคเพลงและทำนองการขึ้นและลงจบเพลง ทำการเปรียบเทียบแล้วสรุปเป็นองค์รวม มีระยะ เวลาระหว่างเดือนมกราคม 2542 ถึง มีนาคม 2543 ผลของการวิจัยพบว่า 1) เพลงประจำหมายถึง เพลงมอญที่ใช้ประโคมเป็นหลักในงานศพโดยวงปี่พาทย์มอญ กำกับด้วยหน้าทับประจำ เพื่อเป็นสัญญาณบอกว่า ณ ที่นั่นมีงานศพ 2) ความเป็นมาของเพลงประจำ จำแนกได้เป็น 2 ลักษณะคือ (1) ทำนองดั้งเดิมได้แก่ ประจำวัดและประจำบ้าน ไม่ทราบที่มาแน่ชัด นักดนตรีถือเป็นเพลงมอญเก่าที่สำคัญ (2) เป็นเพลงที่ประพันธ์ขึ้นใหม่ เพื่อหลีกเลี่ยงความเบื่อหน่าย และต้องการคิดทางบรรเลง 3) ความสำคัญของเพลงประจำ คล้ายกับเพลงโหมโรงของปี่พาทย์มอญ และเป็นเพลงครู ในการจับมือตีฆ้องมอญวงใหญ่ โดยเริ่มจากประจำวัดหรือประจำบ้าน ทั้งสองเพลงมีโอกาส ในการประโคมต่างกัน คือ ประโคมที่บ้านใช้ประจำบ้าน ประโคมที่วัดใช้ประจำวัดและยังแทรก อยู่ในชุดย่ำค่ำ เฉพาะเพลงประจำบ้านใช้ประโคมขณะประชุมเพลิงและเลิกประโคมในเวลา กลางคืน ปัจจุบันได้นำเพลงประจำบ้านมาใช้สำหรับขับร้องเพลงมอญร้องไห้ 4) ทำนองเพลงประจำ รูปแบบโครงสร้างแบ่งออกเป็น 4 ตอน ใช้บันไดเสียง 3 แบบ แบ่งเป็น 6 เสียง 2 แบบ และ 7 เสียงหนึ่งแบบ ทำนองบ่งชี้การหมดวรรคมีความแตกต่างกัน ทิศทางการเคลื่อนที่ของทำนองสัมพันธ์กับเสียงลูกตก ทำนองขึ้นเพลงมีลีลาช้า ๆ แตกต่างกัน แต่ทำนองการลงจากวรรคสุดท้ายมีลักษณะเดียวกันคือ "ม-ร -ลซม -ร-ด ---ร ---ม ---ซ ---ล"