การวิจัยเชิงบรรยายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ความปวด ผลรบกวนของ ความปวดต่อการดำเนินชีวิต การจัดการกับความปวดโดยแพทย์ พยาบาล และตัวหญิงหลังผ่าตัด คลอดทางหน้าท้องเอง และความพึงพอใจต่อผลการจัดการกับความปวดที่ได้รับจากบุคลากรทาง การแพทย์ และตัวหญิงหลังผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องเอง โดยใช้แบบจำลองการจัดการกับอาการ ของลาร์สันและคนอื่น (Larson, et al., 1995) เป็นแนวทางในการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ ศึกษาเป็นหญิงหลังผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องครรภ์แรก ที่ตึกหลังคลอด 5 ก. และ 5 ข. โรงพยาบาลราชวิถีระหว่างเดือนธันวาคม 2541 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2542 จำนวน 120 ราย เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลและแบบสอบถามความปวดที่ดัดแปลงมาจาก Detroit Medical Center and Wayne State University ผลการวิจัยพบว่า ความปวดสูงสุดของหญิงหลังผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องมีความรุนแรงมาก ที่สุดในวันที่ 1 หลังผ่าตัด โดยมีคะแนนเฉลี่ยของความปวดสูงสุดอยู่ในระดับสูง (M=9.48, SD=0.935, Range=7-10) การดำเนินชีวิตที่ถูกรบกวนจากความปวดมากที่สุดคือ การดูแลทารก วิธีการจัดการกับความปวดที่แพทย์ใช้มากที่สุดคือ การสั่งยาแก้ปวด และการสนใจและซักถาม ความปวดอยู่เสมอ จัดการกับความปวดที่พยาบาลใช้มากที่สุดคือ การจัดยาแก้ปวดให้ และการ แนะนำเกี่ยวกับการหายใจที่ถูกต้อง ส่วนการจัดการกับความปวดที่หญิงหลังผ่าตัดคลอดใช้มากที่สุด คือ การขอยาแก้ปวด และการลูบหน้าท้องเบาๆ หญิงหลังผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องส่วนใหญ่มีความ พึงพอใจต่อผลการจัดการกับความปวดโดยบุคลากรทางการแพทย์และตนเองอยู่ในระดับปานกลาง