การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการปลดปล่อยฟลูออไรด์จากไฮบริดกลาสไอโอ โนเมอร์ซีเมนต์ชนิดบ่มด้วยแสงโดยศึกษาจากแผ่นคราบจุลินทรีย์รอบแบรกเกตที่ยึดด้วยวัสดุ ชนิดนี้และยังศึกษาความล้มเหลวของการยึดเกาะแบรกเกตด้วยวัสดุชนิดนี้เมื่อมีการกัดกร่อน ผิวฟันด้วยกรดฟอสฟอริคความเข้มข้ม 37% โดยใช้วัสดุยึดแบรกเกตชนิดคอมโพสิตเรซินเป็นตัว เปรียบเทียบกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ป่วยจัดฟัน 22 คนซึ่งติดแบรกเกตในช่องปากด้วยไฮบริดกลาส ไอโอโนเมอร์ซีเมนต์ชนิดบ่มด้วยแสงและคอมโพสิตเรซินในปากเดียวกันในรูปแบบสปลิทเมาท์ (Split mouth design) โดยมีผู้ป่วยเพียง 20 คน ที่สามารถใช้ในการศึกษาการปลดปล่อยฟลูออไรด์, แผ่นคราบจุลินทรีย์ ซึ่งเกิดจากการงดแปรงฟันประมาณ 24 ชม.จะถูกเก็บรวบรวมจากแบรกเกตที่ ยึดด้วยวัสดุแต่ละชนิดเมื่อเวลา 1 สัปดาห์และทุกๆเดือนหลังจากติดแบรกเกตจนครบ9เดือน แผ่น คราบจุลินทรีย์ที่ได้จะถูกนำไปแยกปริมาณฟลูออไรด์ทั้งหมดโดยวิธีไมโครดิฟิวชั่น (Micro- diffusion method) ผลการศึกษาจะพบว่าปริมาณฟลูออไรด์ในแผ่นคราบจุลินทรีย์รอบแบรกเกตที่ ยึดด้วยไฮบริดกลาสไอโอโนเมอร์ซีเมนต์จะเข้มข้นกว่าในแผ่นคราบจุลินทรีย์รอบ แบรกเกตที่ยึด ด้วยคอมโพสิตเรซินอย่างมีนัยยะสำคัญ (p<0.001) ตลอดระยะเวลา 9 เดือนในส่วนของการศึกษา การล้มเหลวของการยึดติดแบรกเกตจะใช้ผู้ป่วยหมดทั้ง 22 คนโดยจะทำการบันทึกจำนวนและเวลาที่ หลุดของแบรกเกตในแต่ละครั้งของการนัดหมาย ผลการศึกษาจะพบว่าการล้มเหลวของแบรกเกตที่ยึด ด้วยไฮบริดกลาสไอโอโนเมอร์ซีเมนต์ชนิดบ่มด้วยแสง (3.2%) ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยยะ สำคัญ (p>0.05) จากการล้มเหลวของแบรกเกตที่ยึดด้วยคอมโพสิตเรซิน (6.8%) จากการศึกษานี้ สรุปได้ว่าไฮบริคกลาสไอโอโนเมอร์ซีเมนต์ชนิดบ่มด้วยแสงเมื่อมีการกัดกร่อนผิวฟันด้วยกรด ฟอสฟอริค ความเข้มข้น37%สามารถใช้เป็นวัสดุยึดแบรกเกตได้ดีโดยมีความสามารถในการปลดปล่อย ฟลูออไรด์ในช่องปากได้เป็นเวลานาน