จากการศึกษานอกช่องปากพบว่าไฮบริดกลาสไอโอโนเมอร์ซีเมนต์สามารถรับฟลูออไรด์ จากแหล่งภายนอก มีผลทำให้ความสามารถในการปลดปล่อยฟลูออไรด์และการยับยั้งการเจิรญ ของเชื้อมิวแทนส์สเตรปโตคอกไคสูงขึ้น การศึกษาในทางคลินิคครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินการรับฟลูออไรด์ของไฮบริดกลาสไอโอโนเมอร์ซีเมนต์ที่มีอายุ 24 เดือน จากแหล่งฟลูออไรด์ในคราบจุลินทรีย์และจากสัดส่วนของเชื้อมิวแทนส์ สเตรปโตคอกไคใน คราบจุลินทรีย์รอบวัสดุไฮบริดกลาสไอโอโนเมอร์ซีเมนต์ที่ใช้ยึดติดแบรกเกต เปรียบ เทียบกับวัสดุคอมโพสิตเรซิน ในช่วงก่อนและหลังการให้ฟลูออไรด์เฉพาะที่ คราบจุลินทรีย์รอบแบรกเกตที่ยึดติดด้วยวัสดุไฮบริดกลาสไอโอโนเมอร์ซึเมนต์ และวัสดุคอมโพสิตเรซินจากผู้ป่วย 20 คนที่ได้รับการติดแบบสปลิทเมาท์ (Split mouth disign) ถูกนำมาวิเคราะห์หาปริมาณฟลูออไรด์ และสัดส่วนของเชื้อมิวแทนส์สเตรปโต คอกไคต่อเชื้อทั้งหมด โดยที่วัสดุยึดติดเหล่านี้มีอายุอยู่ในช่องปากผู้ป่วยนาน ถึง 24 เดือน ผลของการให้ฟลูออไรด์เฉพาะที่ (1.23% เอ พี เอฟ เจล) เป็นเวลา 4 นาที ทำให้ปริมาณฟลูออไรด์ในคราบจุลินทรีย์สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) ในช่วงเวลา 1 สัปดาห์หลังการให้ฟลูออไรด์ แต่การเพิ่มขึ้นของความเข้มข้นของฟลูออไรด์นี้ไม่ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบระหว่างวัสดุทั้ง 2 ชนิด ในเวลา 1 เดือน ต่อมาความเข้มข้นของฟลูออไรด์ในคราบจุลินทรีย์ลดลงมาอยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกัน ระดับก่อนการให้ฟลูออไรด์และคงที่จนสิ้นสุดการศึกษา โดยที่ไม่แสดงความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญระหว่างวัสดุทั้ง 2 ชนิด สัดส่วนของเชื้อมิวแทนส์สเตรปโตคอกไค ต่อเชื้อทั้งหมดได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในช่วง 1 สัปดาห์หลังการให้ฟลูออไรด์เฉพาะที่ แต่การลดลงไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบระหว่างวัสดุทั้ง 2 ชนิด ในเวลา 1 เดือน ต่อมาสัดส่วนของเชื้อมิวแทนส์สเตรปโตคอกไค กลับสู่ระดับก่อนการให้ ฟลูออไรด์เฉพาะที่และคงที่ตลอดการศึกษา ผลของการรับและการปลดปล่อยฟลูออไรด์คืน กลับของไฮบริดกลาสไอโอโนเมอร์ซีเมนต์ที่ใช้ในการศึกษานี้ยังไม่เป็นที่ชัดเจน ทั้ง นี้อาจเนื่องมาจากระดับความเข้มข้นของฟลูออไรด์ที่สูงในบริเวณต่าง ๆ ของช่องปาก ซึ่งเกิดจากการสัมผัสกับฟลูออไรด์เฉพาะที่ มาบดบังผลของการปลดปล่อยฟลูออไรด์จาก ไฮบริดกลาสไอโอโนเมอร์ซีเมนต์