การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยภูมิหลังของผู้ต้องขัง ที่กระทำผิดซ้ำในคดีเสพยาบ้า เพื่อวิเคราะห์สาเหตุที่ผู้ต้องขังการกระทำผิดซ้ำใน คดีเสพยาบ้า กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ ผู้ต้องขังที่กระทำผิดในคดีเสพยาบ้า ซึ่งต้องขังอยู่ในทัณฑสถานบำบัดพิเศษกลาง รวม 391 คน โดยเก็บข้อมูลจากผู้ต้องขัง ที่กระทำผิดซ้ำในคดีเสพยาบ้าทั้งหมด ไม่มีการสุ่มตัวอย่าง การเก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้แบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่า ผู้ต้องขังที่กระทำผิดซ้ำในคดีเสพยาบ้าส่วนใหญ่เป็นโสด อายุ ไม่เกิน 30 ปี มีการศึกษาต่ำไม่เกินชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ประกอบอาชีพรับจ้าง ร้อยละ 66.3 มีรายได้ต่ำไม่เกิน 4,500 บาท และมีลักษณะสภาพแวดล้อมของที่อยู่อาศัย ที่มีแนวโน้มที่จะทำให้มีพฤติกรรมเสพยาบ้า ผู้ต้องขังที่กระทำผิดซ้ำมากมีความสัมพันธ์ ภายในครอบครัวของบิดามารดาไม่ดี การคบเพื่อนที่มีพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับยาบ้า มีความรู้เรื่องพิษภัยของยาบ้าต่อร่างกายน้อย มีความรู้เรื่องการรับโทษตามกฎหมายน้อย ผู้ต้องขังที่มีระยะเวลาที่ต้องโทษอยู่ในเรือนจำหรือทัณฑสถานนาน และมีลักษณะสภาพ แวดล้อมของที่อยู่อาศัยภายหลังพ้นโทษที่มีแนวโน้มที่จะทำให้มีพฤติกรรมเสพยาบ้า สาเหตุของการกระทำผิดซ้ำส่วนใหญ่เกิดจากการคบเพื่อนที่เกี่ยวข้องกับยาเสพย์ติด ให้โทษ ในการปฏิบัติต่อผู้ต้องขังควรมีการกำหนดเงื่อนไขการปล่อยตัวแบบมีเงื่อนไข มาใช้โดยใช้อำนาจศาลกำหนดให้ปฏิบัติ ข้อเสนอแนะในการศึกษาวิจัยครั้งต่อไปควรมีการวิจัยวิเคราะห์สาเหตุการกระทำ ผิดในคดีจำหน่ายยาบ้า