ผู้ป่วยไตวายเรื้อรังไม่สามารถกำจัดของเสียออกจากร่างกายได้ตามปกติ ถ้าไม่มี พฤติกรรมการบริโภคอาหารที่ถูกต้อง อาจทำให้มีของเสียคั่งอยู่ในร่างกายมากเกินไป หรือทำให้เกิดการเสื่อมของอวัยวะในร่างกายถึงระดับที่อาจเป็นอันตรายแก่ชีวิต หรือ ต้องใช้เวลารักษาในโรงพยาบาลนาน วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อศึกษาพฤติกรรมการบริโภคของผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง จำนวน 28 ราย ชาย 11 ราย หญิง 17 ราย อายุ ระหว่าง 30-80 ปี รับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ อุบลราชธานี รักษาโดยวิธีการรับประทานยาเท่านั้น เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบ สัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ เชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วยส่วนใหญ่มีฐานะที่ยากจน ได้อาหารจากแหล่งธรรมชาติ แปรเปลี่ยนไปตามฤดูกาล การซื้ออาหารมักมีข้อจำกัดของชนิดของอาหาร การเกินเพื่อให้ สามารถมีชีวิตอยู่ได้มากกว่าการเกินเพื่อควบคุมอาการของโรค รับประทานอาหารตามความ คุ้นเคยซึ่งเป็นอาหารรสจัดและเค็ม ไม่ชอบอาหารที่มีไขมันและน้ำตาล มีความเชื่อและ ค่านิยมเกี่ยวกับอาหารที่มีอิทธิพลจากประเพณีและวัฒนธรรม เช่น การกินอาหารดิบ ประเภทเนื้อสดๆ แสดงถึงความกล้าหาญ ผู้ป่วยชายที่ได้รับการดูแลจากภรรยาและลูก ในการรับประทานอาหารจะมีพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่เหมาะสมกว่าผู้ป่วยหญิงที่ ไม่มีแรงสนับสนุนจากสมาชิกในครอบครัว ผู้ป่วยจะเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการ บริโภคอาหารเมื่อมีอาการผิดปกติแสดงให้เห็น แพทย์และพยาบาลต้องดูแลผู้ป่วยจำนวนมาก และมีเวลาน้อยในการให้คำแนะนำที่ชัดเจนเกี่ยวกับการรับประทานอาหารว่าควรควบคุม อาหารอะไร อย่างไรและปริมาณมากน้อยเพียงใด ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้คือเจ้าหน้าที่สุขภาพควรมีความเข้าใจถึงพื้นฐาน ความเป็นอยู่ของผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรังก่อนให้คำแนะนำในเรื่องการรับประทานอาหาร เพื่อให้คำแนะนำที่ผู้ป่วยสามารถนำไปปฏิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพ