การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยส่วนบุคคล แรงสนับสนุนจากคู่สมรส การปรับเปลี่ยนบทบาทการเป็นมารดา และ อาการซึมเศร้าภายหลังคลอด และศึกษาความสามารถในการทำนายอาการซึมเศร้า ภายหลังคลอด ภายใต้กรอบทฤษฎีการปรับเปลี่ยนสภาพของชิคและเมลิส กลุ่มตัวอย่างคือ มารดาหลังคลอดปกติ 6 สัปดาห์ ซึ่งมาตรวจที่โรงพยาบาลรามาธิบดี ในระหว่างเดือน พฤษภาคม 2541 ถึงเดือนสิงหาคม 2541 จำนวน 160 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบสอบถามจำนวน 4 ชุด แบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล แบบสอบถามแรงสนับสนุนจากคู่สมรส แบบสอบถามการปรับเปลี่ยนบทบาทเป็นมารดา แบบสอบถามอาการซึมเศร้าภายหลังคลอด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/FW เวอร์ชั่น 7.5 ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีอาการซึมเศร้าภายหลังคลอดร้อยละ 15 รายได้ของครอบครัว การเบิกค่า รักษาพยาบาล จำนวนบุตร ความพึงพอใจในคู่สมรส ประวัติสุขภาพจิตในอดีต และแรง สนับสนุนจากคู่สมรส มีความสัมพันธ์กับอาการซึมเศร้าภายหลังคลอด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปัจจัยที่สามารถทำนายอาการซึมเศร้าภายหลังคลอด ได้แก่ การเบิกค่ารักษาพยาบาล ประวัติสุขภาพจิตในอดีต และแรงสนับสนุนจากคู่สมรส โดยสามารถร่วมกันอธิบายความ แปรปรวนของอาการซึมเศร้าภายหลังคลอดได้ร้อยละ 16 และมีนัยสำคัญทางสถิติ จากการ ศึกษาพบว่าในขณะที่มารดาหลังคลอดส่วนใหญ่สามารถปรับเปลี่ยนสภาพเป็นมารดาได้ดีนั้น ยังมีมารดาอีกร้อยละ 15 ไม่สามารถปรับเปลี่ยนสภาพและมีอาการซึมเศร้าภายหลังคลอด ดังนั้นการค้นหามารดาหลังคลอดที่มีปัจจัยเสี่ยงเพื่อป้องกันและให้การดูแลที่เหมาะสม จะ เป็นขั้นแรกที่ช่วยให้มารดาไม่มีอาการซึมเศร้าหลังคลอดได้