งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพของระบบบำบัดน้ำเสียแบบเอสบีอาร์ ใน การบำบัดค่าซีโอดี ของแข็งแขวนลอย และปริมาณโคลิฟาจ และหาความสัมพันธ์ระหว่าง โคลิฟาจ และฟีคัลโคลิฟอร์มแบคทีเรีย โดยใช้น้ำเสียจากโรงพยาบาลราชวิถี และใช้แบบ จำลองระบบบำบัดน้ำเสียแบบเอสบีอาร์ กำหนดช่วงเวลาการเติมน้ำเสีย 14 ชั่วโมง ช่วงเติมน้ำเสียพร้อมกับเติมอากาศ 2 ชั่วโมง ช่วงทำปฏิกิริยาด้วยการเติมอากาศ 5 ชั่วโมง ช่วงตกตะกอน 1 ชั่วโมง ช่วงระบายน้ำทิ้ง 1 ชั่วโมง และช่วงพักระบบ 1 ชั่วโมง การทดลองแบ่งออกเป็น 2 ชุด การทดลองชุดที่ 1 ควบคุมปริมาณตะกอนแขวนลอย ในถังปฏิกิริยาในช่วงเติมอากาศที่ 600-800 มิลลิกรัมต่อลิตร ชุดที่ 2 ควบคุมปริมาณ ตะกอนแขวนลอยในถังปฏิกิริยาในช่วงเติมอากาศที่ 1,500-1,700 มิลลิกรัมต่อลิตร ผลการทดลองพบว่า ชุดที่ 1 มีประสิทธิภาพการบำบัดซีโอดี ของแข็งแขวนลอย และโคลิฟาจ ร้อยละ 88.54 ร้อยละ 96.26 และร้อยละ 99.94 ชุดที่ 2 มีประสิทธิภาพ การบำบัดซีโอดี ของแข็งแขวนลอย และโคลิฟาจ ร้อยละ 91.82 ร้อยละ 98.46 และ ร้อยละ 99.99 ตามลำดับ จากการทดสอบทางสถิติ พบว่าชุดที่ 2 มีประสิทธิภาพการบำบัด ซีโอดี ของแข็งแขวนลอย และโคลิฟาจ สูงกว่าชุดที่ 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value<0.05) ส่วนผลการหาความสัมพันธ์ระหว่างโคลิฟาจ และฟีคัลโคลิฟอร์มแบคทีเรีย พบว่าปริมาณ โคลิฟาจมีความสัมพันธ์กับปริมาณฟีคัลโคลิฟอร์มแบคทีเรียในระดับค่อนข้างสูง (R=0.714) โดยมีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกันและโคลิฟาจมีอิทธิพลต่อการทำนายฟีคัลโคลิฟอร์ม แบคทีเรียถึงร้อยละ 48.26