วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

ศึกษาผลของค่าความขรุขระของตอม่อสะพาน ที่เปลี่ยนไปกับความลึกหลุมกัดเซาะของตอม่อทรงกระบอก และศึกษาถึงอิทธิพลของค่าเรย์โนลด์นัมเบอร์ ฟรูดนัมเบอร์ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของตอม่อ, ความลึกการไหล และวัสดุท้องน้ำ ที่มีผลต่อความลึกหลุมกัดเซาะดังกล่าว การศึกษาใช้ตอม่อรูปทรงกระบอก 3 ขนาด ได้แก่ 3.40 ซม. 4.80 ซม. และ 6.00 ซม. และวัสดุท้องน้ำเป็นทรายขนาดสม่ำเสมอ 3 ขนาด ได้แก่ 0.36 มม. 120 มม. และ 2.20 มม. โดยจำลองลักษณะความขรุขระของผิวตอม่อด้วยกระดาษทราย ที่มีในท้องตลาด 3 ขนาด และทรายสม่ำเสมอขนาด 1.20 มม. หนึ่งขนาด ซึ่งได้ทดลองหาค่าความขรุขระของกระดาษทรายเป็น 0.0883 มม. 0.1178 มม และ 0.4416 มม. ตามลำดับ ทดลองในสภาพการไหลสม่ำเสมอที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อย เป็นไหลใต้วิกฤติ และภายใต้สภาวะไม่มีการเคลื่อนที่ของตะกอนท้องน้ำ จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ความลึกหลุมกัดเซาะมีความสัมพันธ์กับความลึกการไหล ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของตอม่อ เรย์โนลด์นัมเบอร์ของตอม่อ ฟรูดนัมเบอร์ และค่าความขรุขระของผิวตอม่อ และจากการศึกษาพบว่า ขนาดหลุมกัดเซาะของตอม่อที่ผิวมีค่าความขรุขระมาก จะมากกว่าขนาดหลุมกัดเซาะของตอม่อที่ผิวมีค่าความขรุขระน้อย โดยความลึกหลุมกัดเซาะของผิวตอม่อที่เป็นกระดาษทราย มีความแตกต่างจากตอม่อผิวเรียบประมาณ 10, 13 และ 15 เปอร์เซ็นต์ สำหรับค่าความขรุขระ 0.0883 มม., 0.1178 มม. และ 0.4416 มม. ตามลำดับ