การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ในการสังเคราะห์งานวิจัยด้านการ ให้คำปรึกษาในประเทศไทยงานวิจัยที่นำมาสังเคราะห์เป็นงานวิจัยที่พิมพ์เผยแพร่ ในระหว่าง พ.ศ. 2538-2543 เป็นงานวิจัยที่ผ่านเกณฑ์ตามแบบ การประเมินคุณภาพ และเป็นงานวิจัยที่มีข้อมูลสถิติครบถ้วน นำมาวิเคราะห์แบบเมตต้าได้ 102 เรื่อง ผลการวิเคราะห์ลักษณะทั่วไป ปรากฎว่า มีงานวิจัยที่พิมพ์เผยแพร่มากที่สุดใน ปี พ.ศ. 2542 (ร้อยละ 34.31) มหาวิทยาลัยที่พิมพ์เผยแพร่มากที่สุดคือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร (ร้อยละ 40.20) โดยมีผู้นำทฤษฎีกลุ่ม มนุษยนิยมมาใช้มากที่สุด ซึ่งการให้คำปรึกษาส่วนใหญ่ศึกษากับกลุ่มตัวอย่าง ในกลุ่มวัยเรียน (ร้อยละ62.75) ส่วนใหญ่ใช้ช่วงระยะเวลาการให้คำปรึกษาประมาณ 31-60 นาที (ร้อยละ 49.02) ส่วนใหญ่ดำเนินการให้คำปรึกษาประมาณ 9-12 ครั้ง (ร้อยละ 46.08) ส่วนใหญ่เป็นการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม (ร้อยละ 68.63) และผลการ สังเคราะห์เชิงปริมาณปรากฎว่า ทฤษฎีการให้คำปรึกษา 4 กลุ่มทฤษฎีนั้น เมื่อดำเนินการให้คำปรึกษาเปรียบเทียบกับกลุ่มที่ไม่ได้รับการให้คำปรึกษา พบว่า ทฤษฎี กลุ่มมนุษยนิยม มีผลการให้คำปรึกษาที่ดีต่อบุคคลที่มีปัญหา ด้านภาวะทางอารมณ์และความรู้สึกด้านคุณลักษณะเกี่ยวกับตนเอง และด้านการเปลี่ยน พฤติกรรมมากกว่าทฤษฎีกลุ่มอื่นๆ และเมื่อดำเนินการให้คำปรึกษาเปรียบเทียบ กับกลุ่มทดลองที่ใช้เทคนิคอื่นๆ แล้ว พบว่า ทฤษฎีกลุ่มพฤติกรรมนิยม มีผลการ ให้คำปรึกษาที่ดีต่อบุคคลที่มีปัญหาด้านภาวะทางอารมณ์และความรู้สึกและทฤษฎี กลุ่มมนุษยนิยมมีผลการให้คำปรึกษาที่ดีกว่าการใช้เทคนิดอื่นในบุคคลที่มีปัญหา ด้านคุณลักษณะเกี่ยวกับตนเองและด้านการเปลี่ยนพฤติกรรม เมื่อดำเนินการวิเคราะห์ ความแปรปรวน พบว่า ทฤษฎีการให้คำปรึกษาทั้ง 4 กลุ่ม มีอิทธิพล ต่อการให้คำปรึกษาไม่แตกต่างกัน