วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ศึกษาผลของการเตรียมผู้ป่วยก่อนผ่าตัดหัวใจแบบเปิด โดยใช้หนังสือการ์ตูนตัวแบบที่มีข้อมูลแบบรูปธรรม-ปรนัย ร่วมกับการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อความวิตกกังวลของผู้ป่วยเด็กวัยเรียน โดยใช้ทฤษฎีการควบคุมตนเองของ Johnson ทฤษฎีตัวแบบของ Bandura และแนวคิดการมีส่วนร่วมของครอบครัว กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการผ่าตัดหัวใจแบบเปิด จำนวน 18 คน จับสลากสุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมและจัดเข้าคู่กัน กลุ่มทดลองได้รับการเตรียมก่อนผ่าตัดหัวใจแบบเปิด โดยใช้หนังสือการ์ตูนตัวแบบที่มีข้อมูลแบบรูปธรรม-ปรนัย ร่วมกับการมีส่วนร่วมของครอบครัว มีการวัดความวิตกกังวล 3 ครั้งคือ วันแรกรับ วันก่อนผ่าตัด และวันที่ 2 หลังผ่าตัด โดยใช้แบบวัดความวิตกกังวลขณะเผชิญ (A-State scale) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Thai version of the state-trait anxiety inventory for children revised (STAIC-R) ของ Chaiyawat (2000) วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงบรรยาย และ Wilcoxon matched paired signed rank test ผลการวิจัยพบว่า 1. ความวิตกกังวลในวันก่อนผ่าตัดของผู้ป่วยเด็กวัยเรียน ที่เข้ารับการรักษาด้วยการผ่าตัดหัวใจแบบเปิดในกลุ่มทดลอง ลดลงจากวันแรกรับมากกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความวิตกกังวลในวันที่ 2 หลังผ่าตัดของผู้ป่วยเด็กวัยเรียน ที่เข้ารับการรักษาด้วยการผ่าตัดหัวใจแบบเปิดในกลุ่มทดลอง เพิ่มขึ้นจากวันแรกรับน้อยกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากผลการวิจัยครั้งนี้พบว่าการเตรียมผู้ป่วยก่อนผ่าตัดหัวใจแบบเปิด โดยใช้หนังสือการ์ตูนตัวแบบที่มีข้อมูลแบบรูปธรรม-ปรนัย ร่วมกับการมีส่วนร่วมของครอบครัว สามารถลดความวิตกกังวลของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนก่อนและหลังผ่าตัดหัวใจแบบเปิด ได้