การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปรียบเทียบผลการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม เผชิญความจริง กับการใช้กิจกรรมกระจ่างค่านิยม ในการพัฒนาพฤติกรรมกล้าแสดงออก ของเด็กด้อยโอกาส กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 - 6 ปีการศึกษา 2542 โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน บ้านนาอิสานที่มีพฤติกรรมกล้าแสดงออกต่ำกว่าเปอร์เซ็นไทส์ที่ 50 ลงมา จำนวน 18 คนได้มาโดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายแบ่งเป็น 3 กลุ่มคือ (1) กลุ่มที่ ได้รับการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มเผชิญความจริง

(2) กลุ่มที่ได้รับการฝึกกิจกรรม กระจ่างค่านิยม

และ (3) กลุ่มควบคุม กลุ่มละ 6 ราย ทำการทดสอบก่อนการทดลอง โดยใช้แบบวัดพฤติกรรมกล้าแสดงออกที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และการทดสอบภายหลังการ ทดลองและติดตามผลซึ่งผู้วิจัยใช้แบบวัดพฤติกรรมกล้าแสดงออกฉบับเดิม สถิติที่ ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบมีสองตัวประกอบแบบ วัดซ้ำ (two-way analysis of variance : repeated measure) และการทดสอบความ แตกต่างเป็นรายคู่แบบนิวแมน - คูลส์ (Newman - keuls) ~bผลการศึกษาพบว่า~b มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการทดลองกับระยะของ การทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นักเรียนในกลุ่มทดลองทั้ง สองกลุ่มมีพฤติกรรมกล้าแสดงออกสูงขึ้นกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 ในระยะหลังการทดลอง และนักเรียนทั้งสองกลุ่มยังมีพฤติกรรมกล้า แสดงออกที่เพิ่มขึ้นคงอยู่ในระยะติดตามผล