การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้าง องค์ประกอบ แนวโน้มการพัฒนาเมืองสมุทรสาคร โดยทางเลือกของแนวเส้นทางขนส่งมวลชนระบบรางและศึกษาเปรียบเทียบทางเลือกของแนวเส้นทางขนส่งมวลชนระบบรางที่มีผลต่อการพัฒนาเมืองสมุทรสาครอย่างเหมาะสม การศึกษาครั้งนี้ได้เลือกแนวเส้นทางรางจากโครงการรถไฟสายแม่กลองในพื้นที่จังหวัดสมุทรสาคร 5 แนวเส้นทางที่มีระดับการพัฒนาแตกต่างกัน ได้แก่ แนวเส้นทางเลือกที่ 1 และแนวเส้นทางเลือกที่ 2 ตัวแทนแนวเส้นทางผ่านเข้าสู่พื้นที่เมืองสมุทรสาคร และแนวเส้นทางเลือกที่ 3 แนวทางเลือกที่ 4 และแนวทางเลือกที่ 5 ตัวแทนแนวเส้นทางพื้นที่ระดับการพัฒนาต่ำ การวิเคราะห์พื้นที่บริเวณแนวเส้นทางขนส่งมวลชนระบบรางใช้เทคนิคการวิเคราะห์พื้นที่แบบ Potential Surface Analysis (PSA) ประกอบด้วย 5 ปัจจัย ได้แก่ พื้นที่แหล่งน้ำ อาคารและที่ดินของรัฐ อาคารถาวร อาคารไม่ถาวร และพื้นที่ว่าง ผลการวิจัย พบว่า กิจกรรมต่างๆ ในพื้นที่ตามแนวเส้นทางตัวแทนทั้ง 5 แนว เป็นปัจจัยสำคัญในการพิจารณาเส้นทางขนส่งมวลชนระบบราง โดยพื้นที่ตามแนวเส้นทางขนส่งมวลชนระบบรางทางเลือกที่ 3 ทางเลือกที่ 4 และทางเลือกที่ 5 ตัวแทนพื้นที่ระดับการพัฒนาต่ำเป็นแนวเส้นทางเลือกที่พื้นที่มีระดับศักยภาพในการใช้ประโยชน์หรือมีโอกาสการพัฒนาสูง และมีผลต่อการชี้นำการพัฒนาพื้นที่ได้มากกว่าแนวทางเลือกที่ 1 และแนวทางเลือกที่ 2 ดังนั้นผลการศึกษาสรุปว่า การวางแนวเส้นทางขนส่งมวลชนระบบรางที่เหมาะสมต่อการพัฒนาเมืองสมุทรสาครควรจะวางแนวเส้นทางไปบนพื้นที่ระดับการพัฒนาต่ำเพื่อเป็นผลให้เกิดการชี้นำการพัฒนาข้อเสนอแนะจากการศึกษาครั้งนี้คือ การวางแผนการขนส่งมวลชนระบบรางในอนาคตควรคำนึงถึงปัจจัยด้านการใช้ที่ดินของเมือง ลักษณะที่แตกต่างกันของการพัฒนาในแต่ละเส้นทางระหว่างพื้นที่ที่มีการพัฒนาอยู่แล้วกับพื้นที่ว่าง เพื่อวางแผนเส้นทางแนวเส้นทางขนส่งมวลชนระบบรางอย่างเหมาะสม