การิวจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าแบบช่วงสำหรับค่าเฉลี่ยของประชากร ที่มีการแจกแจงรูปแบบวงศ์ชี้กำลังไม่ต่อเนื่อง กรณีที่ประชากรมีการแจกแจงปัวส์ซอง โดยทำการเปรียบเทียบวิธีปกติ (N) วิธีสคอร์ (S) วิธีการทั่วไป (G) และวิธีการบูทสแทร็พ (B) เกณฑ์ที่ใช้ในการพิจารณาแบ่งเป็น 2 ขั้นตอน คือขั้นแรกจะพิจารณาค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นจากการทดลองที่ได้จากแต่ละวิธีมีค่าไม่ต่ำกว่าที่กำหนด ขั้นต่อไปจะทำการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยความยาวของช่วงความเชื่อมั่นถ้าวิธีใดให้ค่าความยาวเฉลี่ยสั้นที่สุด จะถือว่าวิธีนั้นดีที่สุด ในแต่ละสถานการณ์การวิจัยครั้งนี้ได้กำหนดให้ขนาดตัวอย่าง (~in~i) มีค่า 5 ถึง 50 ค่าพารามิเตอร์ของการแจกแจงปัวส์ซอง ((+,l)) มีค่า 1 ถึง 15 และค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นที่กำหนดมีค่า 0.90, 0.95 และ 0.99 ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลซึ่งกระทำซ้ำ 2,000 ครั้ง ในแต่ละสถานการณ์ ผลการวิจัยปรากฏว่าทุกค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นที่กำหนดให้ผลไม่แตกต่างกันและค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นจะแปรตามค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นที่กำหนดและค่าพารามิเตอร์ แต่แปรผกผันกับขนาดตัวอย่าง สรุปได้ดังนี้ สำหรับ 5 (+,ฃ)~in~i(+,ฃ) 15 และ 1 (+,ฃ)~i(+,l)~i(+,ฃ) 4 วิธีการบูทสแทร็พให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด และ 4 < (+,l) (+,ฃ) 7 วิธีสคอร์ให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด และ 7 < (+,l) (+,ฃ) 15 วิธีปกติให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด สำหรับ 15 < ~in~i (+,ฃ) 23 และ 1 (+,ฃ)(+,l)(+,ฃ) 3 วิธีการบูทสแทร็พให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด และ 3 < (+,l)(+,ฃ) 6 วิธีสคอร์ ให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด และ 6 < (+,l) (+,ฃ) 15 วิธีปกติให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด สำหรับ 23 <~in~i(+,ฃ) 30 และ 1 (+,ฃ)(+,l)(+,ฃ) 2 วิธีการบูทสแทร็พ ให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด และ 2 < (+,l) (+,ฃ) 4 วิธีสคอร์ ให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด และ 4 < (+,l) (+,ฃ) 15 วิธีปกติให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นต่ำที่สุด สำหรับ ~in~i > 30 และ 1(+,ฃ)(+,l)(+,ฃ)15 วิธีปกติให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความยาวเชื่อมั่นต่ำที่สุด